Najdokładniejsza metoda identyfikacji czaszki ptaka to porównanie z inną, znaną czaszką. Jednak wiele czaszek można zidentyfikować na podstawie cech charakterystycznych. Najłatwiej: rozmiar, kształt i styl dzioba. Inne cechy: długość czaszkowca, wysokość czaszki, całkowita długość czaszki. Miejsce znalezienia też pomaga.
Dzioby ogólne
Dzioby ptaków dzielą się na kategorie: rozmiar, kształt, przeznaczenie. Dzioby ogólne to zwykłe dzioby bez szczególnych cech. Do nich należą: strzyże, kaczki, emu, gęsi, maskonury, wróble. Dalsza identyfikacja: rozmiar, kształt, kolor dzioba.
Dzioby smukłe
Długie i cienkie, do jedzenia i innych zadań. Czaszki ze średnio-długimi dziobami smukłymi: austrożery, kiwi, kuliki, ślęczki, ślęczki łąkowe. Dzięcioły wiercą smukłymi dziobami. Kolibrie wyciągają nektar długimi, smukłymi dziobami. Długość, kształt i zakrzywienie dzioba pomagają w identyfikacji.
Dzioby wyspecjalizowane
Owocowe cechy: stożkowate dzioby – jadanie nasion; krótkie cienkie – owady. Stożkowate zakrzywione papugi – pękanie skorup. Dzioby łyżkowate pelikanów – łowienie ryb. Płaskie dzioby kaczek i gęsi – filtrowanie pokarmu z wody. Duże, mocne, hakowate drapieżne – rozerwanie mięsa, gatunki wszystkożerne.
Rozmiar czaszki
Rozmiar wyklucza wiele gatunków. Porównuje się do znanych: mniejsza od wróbla, większa od kaczki. Po zwężeniu po rozmiarze, lokalizacja i cechy dzioba dają pewną identyfikację.
Lokalizacja
Miejsce znalezienia czaszki pomaga w identyfikacji. Wiele gatunków występuje tylko w określonych krajach, stanach, regionach. Zwężenie lokalizacji drastycznie ułatwia identyfikację, bo czaszka nie przemieściła się daleko.