Choć nazywamy je "kulkami włosowymi" (hairballs), to wykrztuszone, często śluzowate kłęby futra są bardziej walcowate niż kuliste. Zazwyczaj cienkie, ok. 2,5 cm (1 cal), wyrzucane po drygnięciach, wymiotach i kaszlu. Niezależnie od wielkości – niektóre wychodzą w sekundy, inne trwają minutę lub dłużej. Rzadko drygnięcia nie dają efektu – włosy się gromadzą i mogą wywołać problem wymagający weterynarza.
Częstość trichozoarów
Czy kot wyrzuca raz w tygodniu czy w miesiącu – zależy od czynników. Długosierste, linące, gorliwe kocice – częściej. 60–80% kotów wyrzuca raz w miesiącu. Gdy kot liza się, chropowata język działa jak grzebień, zbierając luźne włosy. Często przechodzą układem trawiennym, ale mogą zostać w dwunastnicy/żołądku i wywołać wymioty.
Redukcja trichozoarów
Regularne czesanie – minimalizuje połkane włosy. ASPCA: długosierste codziennie, krótkosierste min. raz w tygodniu. Preparaty na trichozoary (smarszczą włosy, ułatwiają przejście) też pomagają. Jeśli gorliwy kocica – zabawa i zabawki, by odciągnąć od mycia.
Wykrywanie problemów
Trichozoary mogą powodować problemy. Jeśli nie zostanie wyrzucony i utknie w jelitach – zatyka, bywa konieczna operacja. Może: zaparcia, wymioty po jedzeniu. Inne znaki: głośniejsze miauczenie, brak apetytu, puchnięcie brzucha, drygnięcia bez efektu. Weterynarz dla pewnej diagnozy – objawy mogą oznaczać inną chorobę.
Rozważania
Choć widok i dźwięk wymiotowania trichozoaru brzmi bolesnie – ciesz się za każdym wyrzuconym, bo ten, co nie wyszedł, może zagrozić życiu. Zachęcaj do picia wody, jeśli weta zgoda – karma przeciwtrichozoarowa. Długosiersty: fryzjer do 2x rocznie.