Nagłe zawroty głowy, chodzenie po łuku, pochylona głowa, drgania oczu (nistagmus) – to typowe objawy choroby wegibulary (wnętrznego ucha). Często mylone z udarem, a u kotów udary są rzadkie. Choroba dotyka głównie starszych kotów, szczyt przypadków na przełomie lata i jesieni.
Rodzaje
- Idiopatyczna (przewlekła zapalenie labiryntu) – samorzutnie ustępuje w dniach/tygodniach, leczalna.
- Wrodzona (defekt wegibulary) – występuje u ras orientowych (syjamski, bengalski), nieuleczalna.
Objawy
Nagłe: upadki, dezorientacja, chodzenie kółkami, opicie, nistagmus, wymioty (choroba lokomocyjna). Właściciele często myślą o udarze.
Diagnoza
Wykluczenie: infekcji ucha środkowego, urazu głowy, niedoboru tiaminy, nowotworu ucha. Badania: morfologia, mocz, neurologia, otoskopia, czasem CT/MRG. Jeśli nie znajdzie przyczyny – diagnoza: idiopatyczna choroba wegibulary.
Leczenie
- Często samorzutna remisja w 3 tygodnie.
- Leki na chorobę lokomocyjną: meklizyna, difenhydramina.
- Hospitalizacja, jeśli kot zagraża sobie (upadki, silne wymioty) – sedacja, płyny dożylne.
Opieka domowa
- Bezpieczne środowisko: bez schodów, wysokich mebli, dostępu na zewnątrz.
- Spokój opiekuna – kot czuje strach, nasze nerwy go nasilają.
- Niektóre koty zostają z trwałym pochyleniem głowy – dobrze sobie z tym radzą.
- Pogorszenie objawów – natychmiast do weterynarza.
Profilaktyka: przyczyna nieznana, podejrzewa się czynniki środowiskowe (sezonowość).