Wścieklizba to wirus atakujący układ nerwowy ssaków. W ślinie, przenoszony zazwyczaj przez ugryzienie. Tysiące przypadków rocznie w USA (CDC), większość zwierzęta dzika, ale też domowe. W USA koty to nr 1 domowy przenośnik wścieklizby.
Przyczyny infekcji
AVMA: koty chodzą bez nadzoru i rzadziej są szczepione – większe ryzyko. Wścieklizba przechodzi kot → człowiek; szczęśliwie rzadko u ludzi w USA.
Przenośnicy
Zwierzęta przenoszące wścieklizbę na kota: skunki, lisy szare/czerwone, szopy, nietoperze. Kot atakowany przez chore zwierzę – wirus ze śliny. Można też dostać z moczu chorego zwierzęcia.
Diagnoza wścieklizby
Nie ma pewnej metody diagnozy u żywego kota. Testy (biopsja skóry, pomazania rogówki) dają fałszywe negatywy. Najlepiej po objawach.
Fazy i objawy
Kilka faz: 1. Prodromalna – zmiana osobowości: przyjacielskie koty → schetne/drażliwe, agresywne → czułe/spokojne. 2. Furia – niepokój, drażliwość, wściekłość. 3. Paralityczna – infekcja nerwów: niewydolność oddechowa, śmierć.
Profilaktyka
Najlepsza: szczepienie. Jeśli nie – unikaj kontaktu z innymi zwierzętami. Kot tylko w domu lub na smyczy/obręczy/ogrodzeniu. Nawet wtedy – nadzór.