Koty noszą weszki gatunkowo specyficzne (Felicola subrostratus) – nie atakują ludzi. Weszki ludzkie (Pediculus capitis) nie żyją na kotach/psach.
Opis
Jeden gatunek gryzącego weszka – gryzie skórę (nie ssie krew). Drażnienia, świąd. Pasożytostwo (pedikuloza) rzadkie, łatwe do wyleczenia.
Nieporozumienia
Koty, psy, szczury, ptaki – własne gatunki weszków, niegroźne dla ludzi. Weszki ludzkie tylko na ludziach (bliskie pokrewieństwo: małpy). Szansa na przeniesienie: bliska zeru.
Diagnoza
Objaw: sucha, poskrzepła sierść. Świądzenie (łagodne-do ciężkiego), wypadanie sierści. Skrajnie: niedokrwistość. Inspekcja wizualna – nitki (jaja na włosach) widoczne gołym okiem łatwiej niż weszki.
Leczenie
Łatwe eliminowanie. Szampony, spraye, proszki z piretryną – 1x dziennie x ~2 tyg. (wszystkie nitki). Kąpiel w 2% siarczku wapniowym. Fipronil też zatwierdzony. Zazwyczaj nie trzeba foggerów (chyba że ciężki przypadek/wielokotowe domostwo). Weszki całe życie na gospodarzu.
Uwagi
Nie atakują ludzi/zwierząt niekocich. Nitki mogą przeżyć leczenie -> nawrot. Ważne: kontynuować szampony/spraye/proszki przez kilka dni. Dezynfekcja narzędzi do pielęgnacji. Cykl życia ~21 dni. Łatwe przenoszenie kot-kot.