Kot Syberyjski – cechy rasy: historia, wygląd, futro, charakter, opieka

Historia – naturalna rasa z Rosji

Kot Syberyjski (Siberian Forest Cat) – półdługowłosy, naturalny (nie wyhodowany). Kot narodowy Rosji. Pochodzenie zagadka. W Rosji: zwykły kot domowy → mało zapisów przed nowożytnością.

  • 1987 r. – 1. wystawa w ZSRR.
  • 1990 r. – import do USA.
  • 2000 r. (lut) – rejestracja CFA.
  • 2006 r. – status mistrzowski.

Wygląd

  • Silne, mięśniсте, potężne tylne nogi, duży brzuch.
  • Samce: 6,8–9 kg; samice: 4,5–6,8 kg.
  • Niższy, masywniejszy od Maine Coona i Norwegiego Leśnego.
  • Dojrzewanie wolne – pełny rozmiar do 5 r.ż.

Futro i kolorystyka

  • Zima: bogate, gęste. Lato: krótsze, rzadsze.
  • Trójwarstwowe, odporne na wodę (adaptacja do zim).
  • Wszystkie tradycyjne kolory, w tym pointed (punkty: łapy, ogon, uszy, maska).
  • Wielu hodowców/właścicieli: futro samic hipoalergiczne (mniej Fel d 1). Wymagane badania naukowe (CatRealm.org).

Charakter – „pies w ciele kota”

Dobry, zabawny, aktywny. Potrzebuje ludzi/zwierząt – samotność cierpi. Zręczny skoczek, kocha wysokości. Pociąga do wody bieżącej (pije z kranu). Cichy głos, ale gadatliwy – cwierka.

Opieka

Odporny, bez znanych wad genetycznych. Linienie: 2x/rok (rzucanie futra). Futro się nie filcuje – czesanie 1–2x/tyg. Inteligentny, trenowalny – potrzebuje stymulacji umysłowej i ruchu (Traditional Cat Association).