Syberyjski Kot Leśny, narodowy kot Rosji, jest w Rosji od tysięcy lat, choć mała dokumentacja dotyczy jego wczesnej historii. Koty po prostu były obecne w życiu rosyjskim jako landrasa – zwierzę wykształcone procesami naturalnymi, a nie kierowanymi przez ludzi. Od lat 80. XX wieku rosyjscy felerzy zaczęli dokumentować historię rasy i ustanawiać oficjalny rejestr.
Opis
Syberyjski to średni do duży kot domowy o zaokrąglonym ciele i mocno zakostniałych nogach na wsparcie. Ich gęste futra średniej do długiej długości z trzema warstwami odpycha wilgoć, jak w zimnym i wilgotnym klimacie Syberii, skąd pochodzą. Ich futra występuje w różnych kombinacjach kolorów. Są wysoce atletyczni, potrafiące skakać dalekie dystanse.
Wczesna historia
Niektóre z najlepszych dowodów na relację tego kota z ludźmi odnajdujemy w literaturze rosyjskiej. Kilka baśni opowiadanych przez wieki przedstawia kota jako opiekuna dzieci. Baśnia o Babie Jadzy pokazuje kota prowadzącego dziewczynkę w ucieczce przed starą kobietą, która lubi jeść dzieci. W "Zaklętym Kocie Kip", księżniczka otrzymuje pomoc od kota, by złamać złe zaklęcie i móc ożenić się z przystojnym księciem.
Zabójcy gryzoni
Natura kotów na każdym kontynencie to gonić, polować i zabić gryzonie. To samo dotyczy kota syberyjskiego i jego historii w Rosji. Na wsi syberyjskie koty chroniły ziarno przed szczurami, zdobywając miejsce w sercach rolników. Kupcy często karмили błudne koty – nie z dobroci serca, ale by kontrolować populację gryzoni. Literatura prawosławna rosyjska wielokrotnie wspomina o kotach żyjących przy klasztorach i zabijających gryzonie. Dopiero w połowie lat 80. XX wieku rosyjskie domostwa powszechnie nie trzymały kotów jako zwierząt towarzyszących.
Ustanowienie standardu
W 1987 r. nowo utworzony Kotofei Cat Club Moskwy ustalił standardy rasy syberyjskiej. Dwa koty samce posłużyły jako wzór: Roman – brązowo-biały tabby – i Mars – blue lynx point z białymi oznakami. Dwa lata później, w maju, Moskwa gościła pierwszą Wszezwiązkową Wystawę Kotów, na której 12 kotów syberyjskich wystąpiło wśród prawie 200 zgłoszeń. Wrzesniowa wystawa tegoż roku zobaczyła więcej niż podwójną liczbę zgłoszeń kotów syberyjskich.
Uzyskanie oficjalnego uznania
16 września 1989 r. hodowcy złożyli wniosek do Radzieckiej Federacji Felinologicznej o oficjalną rejestrację Kota Syberyjskiego. SFF sama była w fazie narodzin, założona w kwietniu tegoż roku. Prawie rok później – 6 sierpnia 1990 r. – status został nadany. Druga klasyfikacja Kota Syberyjskiego znana jako colorpoint została też zarejestrowana.