Yochon to rasa hybrydowa powstała z krzyżówki yorkshire teriera z bichonem frise. Cechy wyglądu, zdrowia i temperatu przekazują obie rasy rodzicielskie, ale żadne dwa szczeniaki nie są identyczne. Najlepszym sposobem na zrozumienie yochona jest zapoznanie się ze standardami obu ras rodzicielskich.
Bichon frise
Bichon frise to mała rasa pochodząca od pudla i spaniela wodnego. Pies ma puszystą, kędzierzawą, białą sierść wymagającą regularnego pielęgnowania i jest psem mało linującym – dobrym dla alergików. Bichony najlepiej czują się w towarzystwie właścicieli i lubią być w centrum uwagi. Są naturalnymi artystami i niekiedy występowali w cyrkach. Ich jasne, czarne oczy otoczone białą sierścią podkreślają mimikę twarzy, dlatego często opisuje się je jako „uśmiechnięte”.
Yorkshire terrier
Yorkshire terriere hodowano w Anglii do łapania szczurów w ciasnych i ciemnych miejscach. Hart, niezbędny do tej pracy, został w rasie do dziś. Pies jest ożywiony, energiczny, inteligentny i ma tendencję do bycia głośnym. Yorkowie to psy mało linujące z jedwabistą, rudobrązowo-stalowo-niebieską sierścią wymagającą codziennego czesania i miesięcznego pielęgnowania.
Wygląd
Hodowcy nie mogą przewidzieć, które geny zdominują u mieszańca, dlatego yochony mogą mocno się różnić wyglądem. Sierść yochona zazwyczaj ma średnią długość i jest falista. Cecha kędzierzawości od bichona sprawia, że sierść łatwo matowieje i wymaga codziennego czesania. Kolorystyka to rudobrązowy, czarny, kremowy, biały, czasem z oznaczeniami beżowymi i stalowo-niebieskimi. Podobnie jak obie rasy rodzicielskie, pies prawie nie linie i produkuje mało łusek. Rozmiar zależy od rozmiaru rodziców, ale yochony ważą zazwyczaj od 2,3 do 6 kg.
Temperament
Choć nie można być pewnym temperatu yochona, to zazwyczaj są to psy o wysokiej energii, zabawne i towarzyskie. Lubią życie rodzinne i dzieci, potrzebują codziennych spacerów i zabawy. Yochony mogą być szczekliwe, podobnie do yorków, i cierpieć na lęk rozdzielności oraz nieufność wobec obcych. Wymagają właściwej socjalizacji z innymi psami i ludźmi, by nie stać się bojaźliwymi.