Czym są szczeniaki kawaliera (Cavalier King Charles Spaniel)?

Szczeniaki kawaliera to szczeniaki kawaliera króla Karola Szpaniel (Cavalier King Charles Spaniel). Rasa kawaliera króla Karola Szpaniel nazwana na cześć króla Karola II, ale jest odrębną rasą od króla Karola Szpaniel. Kawalerowie króla Karola Szpaniel to szczęśliwe psy, chętne do zadowalania i lubiące przebywanie z ludźmi. Nazywane też rubinowymi szpanielami lub blenheim szpanielami, ze względu na ich charakterystyczną kolorystykę. Rubinowe szpaniele są czerwone. Blenheim szpaniele są białe z kasztanowymi znakami, z białym pasem między oczami i uszami. Może być kasztanowy znak, zwany blenheim spot, w centrum białego pasma.

Cechy

Kawalerowie króla Karola Szpaniel mają nieco zaokrągloną głowę, długie uszy i pełny pyszczek. Mają jedwabiste futro, które może być rubinowe, czarne i rumiane, kasztanowo-białe lub trójkolorowe. Trójkolorowe to czarne, białe i rumiane. Ważą 10–18 funtów (4,5–8 kg) i mają ok. 12 cali (30 cm) wysokości. Zazwyczaj żyją 9–14 lat. Kawalerowie króla Karola Szpaniel mają duże, okrągłe, ciemnobrązowe oczy z ciemnymi obramowaniami, dając im miękką ekspresję.

Usposobienie

Królewscy szpaniele Karola są afekcyjni, energiczni i inteligentni. Wymagają codziennych spacerów, ruchu i towarzyszstwa. Dogadają się z ludźmi, innymi psami i zwierzętami. Pochodzą z ras łowieckich, więc mają silny węch, dobry wzrok i instynkt pościgu. Są bezstrachne i dobrze radzą w treningu posłuszeństwa.

Szczeniaki

Szczeniaki kawaliera króla Karola Szpaniel są stosunkowo łatwe do wychowania do czystości i treningu. Jak przy każdej rasie, wyprowadź szczeniaka na zewnątrz wkrótce po jedzeniu i gdy się obudzi. Szczeniaki kawaliera króla Karola Szpaniel nie radzą sobie dobrze, gdy zostawiane same na długie okresy. Są rasą toy i powinny być trzymane w domu z ludzkimi rodzinami. Ekstremalne temperatury mogą powodować poważne problemy zdrowotne, a nawet śmierć. Szczeniaki powinny być badane pod kątem wrodzonych wad oczu i choroby dwuklapanowej zastawki miękkiej serca.

Historia hodowli

Oryginalny królewski szpaniel Karola miał dłuższy pyszczek niż obecna rasa. W późnych latach 1600, królewski szpaniel Karola został skrzyżowany z mopsami, co dało mniejszego psa z płaskim nosem i zwróconą w górę twarzą. W latach 20. Amerykanin Roswell Eldridge ożywił zainteresowanie dłuższym nosem przedstawionym na obrazach króla Karola II z psami. Brytyjscy i amerykańscy hodowcy ożywili rasę długonosą. W latach 40. dłuższy nos został sklasyfikowany jako odrębna rasa: kawaler król Karol Szpaniel. Uzyskał pełne uznanie American Kennel Association w 1996 r. i sklasyfikowany w grupie toy.