Pomerańczyk to jedna z najbardziej unikalnych ras. Cechuje go pchliwy, energiczny, nastrojowy i ożywiony charakter – niezwykle aktywne. Znane z poszukiwania i eksplorowania wszystkiego, co ciekawe, i reagowania z silnymi emocjami na to, co im nie pasuje. Niechęci do przyjmowania poleceń, pomerańczyk wyjątkowo bystry i niezależny.
Inteligencja
Pomerańczyki zazwyczaj wyraziste i czujne – odzwierciedlenie percepcyjności. Doskonale wyczuwają emocje właściciela i naśladują postrzegane uczucia. Te czynniki budują inteligencję, ale potrafią też kreatywnie nieposłuszeć – trudne do treningu. Mogą chować zabawki, jedzenie lub się same, gdy czują zagrożenie lub nudzą się.
Interakcje społeczne
Bardzo towarzyska rasa – pomerańczyki chętnie kontaktują się z ludźmi i psami. Ale w pierwszych 3 miesiącach muszą być socjalizowane, inaczej mogą czuć się zagrożeni i niezręcznie. Gdy czują zagrożenie – japią i uciekają. Szczególnie wrażliwi na innych, bo tak percypcyjni.
Silna wola
Współgra z inteligencją – pomerańczyki świetnie добиwają swego, co bywa problemem. To zachowanie grozi niebezpieczeństwem dla dzieci lub destrukcją. Potrzebują silnego właściciela, który stanowco skieruje ich wolę. Mogą też zachowywać z zazdrością do dzieci/zwierząt – agresję. Ogólnie, jeśli dostają dość uwagi – nie wykazują zazdrości.
Unikalne nawyki
Jedna dziwna cecha: jedzą feci. Może odzwierciedlać słabą dietę lub nawyk, ale łatwo wyeliminować – natychmiastowe zbieranie. Inna: natychmiastowa reakcja na dzwonek i telefon. Uczą się, to sygnał gości, i czujność sprawia, że szczekają przy dzwonieniu.