Choć Dog Breed Info Center donosi, że psy Havanese zyskują na popularności (stan na 2011 r.), kubańska rasa wymarłaby, gdyby nie wysiłki amerykańskiej hodowczyni Dorothy Goodale. W latach 70. XX wieku ogłosiła ogłoszenia w prasie i pozyskała 11 psów Havanese od kubańskich imigrantów, pomyślnie ożywiając ginącą rasę. Od tamtej pory rasa została uznana przez United Kennel Club i American Kennel Club, zyskując sławę wśród profesjonalnych hodowców i miłośników psów. Jeśli rozważasz dołączenie szczeniaka Havanese do rodziny, zwróć uwagę na typowe problemy zdrowotne i behawioralne.
Godni zaufania hodowcy
Rzetelni hodowcy Havanese chętnie dostarczają ważne dokumenty: certyfikaty zdrowia i papiery rejestracyjne AKC. Powinieneś otrzymać pisemną gwarancję umożliwiającą wizytę u weterynarza. Jeśli wizyta ujawnia poważne problemy zdrowotne, masz prawo do zwrotu pełnej kwoty przy zwrocie szczeniaka. Dom hodowcy powinien być czysty. Szczeniaki żyjące w brudzie są narażone na problemy zdrowotne. Hodowca powinien pozwolić Ci przebadać szczeniaki i poznać rodziców. Na koniec poszukaj referencji hodowcy.
Typowe problemy zdrowotne
Niektóre problemy zdrowotne u szczeniaków Havanese łatwo zaobserwować. Choć szczeniaki dużo śpią, gdy są w aktywne, powinny być żywe i energiczne. Leniwość sygnalizuje poważne problemy. Nosy i oczy powinny być wolne od śluzu – częstego objawu infekcji. Szczeniaki z krwawią biegunką lub wymiotami mogą mieć parvowirusa. Chyba że szczeniaki właśnie jadły, ich brzuszki nie powinny wyglądać nadmuchnięte. Nadmuchnięcie zazwyczaj spowodowane jest robakami.
Problemy behawioralne
Prawidłowo zsocjalizowane szczeniaki Havanese nie są lękliwe ani nieśmiałe, wyjaśnia Dog Breed Info Center. Powinny lubić bycie przejmowane i bawione. Szczeniaki Havanese muszą doświadczać nowych ludzi, miejsc i zwierząt. Bez tego często rozwijają agresję i nieodpowiednie moczowanie z wiekiem. Po socjalizacji rasa Havanese jest zazwyczaj przyjazna i lojalna.
Wady wrodzone
Psy Havanese są generalnie zdrowe. Niestety, niektórzy cierpią na wady wrodzone, których nie da się zdiagnozować, dopóki pies nie przekroczy roku życia. Należą do nich: choroby oczu, wady kostki kolanowej, problemy sercowe, dysplazja stawu biodrowego, łokciowego i problemy z przepływem krwi w biodrach. Psy hodowlane zarejestrowane w AKC przeszły testy na te problemy. Twój hodowca powinien potwierdzić, że rodzice Twojego szczeniaka przeszli te badania.