Schnoodle to krzyżówka schnauzera i pudla. Uznawana za rasę designerską, zyskała popularność w latach 80. Schnoodle występuje w kilku różnych rozmiarach, typach futra, kolorach i osobowościach. Najczęściej spotykaną kombinacją jest krzyżówka miniaturowego pudla i miniaturowego schnauzera. Rasa jest uznana przez Designer Breed Registry i International Designer Canine Registry. Nie ma ustalonych standardów rasy dla schnoodla.
Cechy fizyczne schnoodla
Schnoodle mocno różnią się wielkością i wyglądem. Istnieją trzy rozmiary pudla – toy, miniaturowy, standardowy – i schnauzera – miniaturowy, standardowy, olbrzymi – więc rozmiar schnoodla zależy od rozmiaru rodziców. Najczęściej spotykana to mieszanka miniaturowych. Ponieważ jest tyle kombinacji, schnoodle mogą ważyć od 6 funtów (2,7 kg) dla krzyżówek toy do 75 funtów (34 kg) dla krzyżówek standardowych i olbrzymich. Ich futro może być drastowe jak u schnauzera lub miękkie i zakręcone jak u pudla. Czasem mają drastowe włosy w niektórych miejscach ciała, a miękkie w innych. Występują w wielu kolorach – szary, czarny, czekoladowy, biały z znakami kolorowymi, psiany, sobolowy i inne. Każdy odcień widoczny u rodziców jest możliwy u szczeniaków. Średnia długość życia to 10–15 lat.
Usposobienie schnoodli
Istnieją wariacje w usposobieniu schnoodli, zależnie od rodzica, którego bardziej przyjmują. Ogólnie mówiąc, są wysoce inteligentni, energiczni, chętni do zadowalania, lojalni, pełni radości i dobrzy z dziećmi. Większość jest też dobra z innymi psami. Mogą być szczekliwe. Jak schnauzerzy, mogą być uparte, niezależne, ochronne wobec swoich ludzi, a czasem wydają się faworyzować jedną konkretną osobę w rodzinie. Dobra socjalizacja jest bardzo ważna dla schnoodli. Te wysoce inteligentne psy dobrze reagują na trening i lubią być zajęte. Jeśli ich nie trzymajesz zajętych, mogą stać się destrukcyjne.
Opieka nad schnoodlami
Schnoodle to aktywne, inteligentne psy. Wszystkie, poza największymi wersjami, mogą szczęśliwie żyć w mieszkaniu, ale wymagają 30–60 minut ruchu dziennie. Trening jest konieczny dla tych psów. Rozkwitają w interakcji z ludźmi i mogą cierpieć na lęk rozdzielania, jeśli są zostawiane same dużo. Pielęgnacja jest dość prosta, zależnie od tego, czy faworyzują stronę pudla czy schnauzera. Regularne czesanie i profesjonalna pielęgnacja co 6–8 tygodni może być potrzebna, by futro było zdrowe. Te psy uważane są za mało linące, więc często dobre dla alergików.
Problemy zdrowotne schnoodli
Schnoodle uważane są ogólnie za zdrowe psy, choć skłonne do alergii skórnych, padaczki, wysunięcia patelii („trick knees”) i problemów z oczami. Dodatkowo, mogą mieć te same problemy zdrowotne co pudle i schnauzerzy. Kupno od wiarygodnego hodowcy, który starannie monitorował i udokumentował problemy zdrowotne rodziców, może zmniejszyć szansę na poważne problemy zdrowotne.