Ogólny wygląd
AKC: Yorkie do 3,2 kg. Dyskwalifikacja: kolorystyka inna niż stalowo-niebieska i ruddy. Białe znaki (poza małą plamą na piersi do 2,5 cm) = dyskwalifikacja. „Wysokie nosezenie głowy i pewny port = witalność i samowartość”. Na wystawach: długie, proste futro do podłogi. Rozdzielone równomiernie na twarzy i od karku do ogona. Idealny: czysty, kompaktowy, dobrze proporcjonalny. „Niewiele Yorków spełnia wszystkie standardy” (Dummies.com), ale wszyscy wspaniali towarzysze.
Głowa i korpus
Głowa mała, płaska, pyszczek nie zbyt długi. Idealny zgryz nożycowy. Nos czarny, oczy średnie, nie wystające, ciemne, „iskrzące inteligentnym wyrazem”. Obrzęgi oczu ciemne. Uszy małe, V, stojące, nie zbyt szeroko. Wysokość kłębu = wysokość pośladka.
Nogi, łapy, ogon
Przednie nogi proste, łokcie nie do środka/na zewnątrz. Tylne proste z tyłu, kolana (stifles) umiarkowanie zgięte z boku. Łapy okrągłe, czarne pazury. Palce odrostowe (dewclaws) usuwane z tylnych, mogą z przednich. Ogon średniej długości, kupowany (AKC), noszony „nieco wyżej” niż linia grzbietu.
Futer
„Jakość, faktura, ilość – priorytet” (AKC). Włosy: lśniące, drobne, jedwabiste. Długość umiarkowana lub do podłogi (dla ruchu i estetyki). Idealnie proste. Włosy na głowie długie, na wystawach: jedna kokarda na środku lub rozdzień na dwa z dwiema kokardami. Właściciele często ozdabiają kokardami. Pyszczek długie włosy. Uszy i łapy – skrócone.
Kolorystyka
„Kolor futra ciała i nasycenie ruddym na głowie/nogach – priorytet u dorosłych” (AKC). Ciemnostalowy, nie srebrny, nie zmieszany z fawn, brąz, czarny. Ruddy ciemniejszy u korzeni. Niebieski od karku do ogona (tam ciemniejszy). Nascone ruddy boków głowy, nie nad łokciami/kolanami.