Ogólne
Beagle to pies z grupy gonczy, uznany przez AKC w 1885 r. Powinien wyglądać jak mniejszy foxhound. Ocena w dwóch wielkościach: do 33 cm (13 cali) i 33–38 cm (13–15 cali). Powyżej 38 cm – dyskwalifikacja. Sierść średnia, gruba; cienka lub miękka = niedopuszczenie.
Głowa
Długie czoło; płaskie lub wąskie = wada. Pyszczek prosty, kwadratowy, średniej długości. Żuchwa prosta, dziurk nosowe szerokie, otwarte. Oczy duże, miękkie, szeroko ustawione, brązowe. Uszy długie, miękkie, niemal długości głowy, nisko usiadłe. Wady: zbyt długi/krótki pyszczek, krótkie uszy wysoko usiadłe.
Korpus
Gładki, mięśniowy, chudy, bez fałd skóry. Krótki grzbiet, szerokie lędźwia, głębokie żebra (duża pojemność płuc). Nogi mocne, proste, symetryczne. Ogon krótki dla gonczego, wysoko usiadły, lekko zakrzywiony, nie zakręcony nad grzbiet. Wady: słaba mięśniość, krzywe przednie nogi, proste skoki, długie wygięte grzbiet, zbyt szeroka/płaska klatka piersiowa.
Stado (pakiet)
Ocena stada beagli: 40% ogólny poziom (wysokość, waga, kolor), 30% indywidualne zasługi, 20% maniery (posłuszeństwo bez strachu przed bichem, używanym minimalnie), 10% atut (wódz i pomagający w tym samym stroju, bicze smygowe, wódz z rogiem).