Dwa pstre strażaki stad: Anatolijski i Rottweiler
Oba hodowane jako strażnicy stad rolników, ale Anatolijski w Turcji, Rottweiler w Niemczech. Główne różnice: kolor i długość futra. Obie rasy AKC, grupa Working.
Zachowanie
Obie bardziej otwarte do rodziny, ostrożne wobec obcych, potencjalnie bardzo ochronne. Przy dobrej obsłudze – można wprowadzać obcych. Obie potencjalnie dobre psy rodzinne, choć Anatolijski może potrzebować nadzoru przy dzieciach. Codzienny ruch konieczny. Wiele czasu na trening.
Rozmiar
Rottweiler: „średni duży” (standard AKC). Samce 61–68 cm, samice 56–63 cm w kłębie. Anatolijski: „duży, surowy, potężny”. Samce ok. 74 cm, samice 69 cm.
Futro
Anatolijski wymaga więcej pielęgnowania – zależy od tekstury. Rottweiler zawsze krótkofutrzysty: gruba zewnętrzna warstwa i pod sierść. Anatolijski: krótkofutrzysty lub długowłosowy (szorstki). Oba z podsierścią; niektórzy z kołnierzem na szyi/ramionach i opierzankami na nogach/brzuchu.
Kolory
Anatolijski: hodowano pod kolory zwierząt straconych – szeroka paleta. Na wystawach bez ograniczeń kolorów/znaczeń, ale nie niebieskie oczy ani heterochromia. Rottweiler: czarna podstawa + rdzawe/ciemnobrązowe znaki nad oczami, na policzkach, boczno pysku, na klatce, wewnątrz tylnych łap, pod ogonem, wokół palców.
Temperament
Obie rasy: spokojne, pewne siebie, hartowane. Rottweiler scheu – dyskwalifikacja na wystawach; ale zatrzymanie na nieznanym terenie – cecha normalna u obu.