Shetlandzki owczarek (sheltie) to pies pasterski. Według AKC, to miniaturowa wersja colliego.
Historia rasy
Pochodzenie: Wielka Brytania, wyspy Szetlandzkie u wybrzeża Szkocji, 900 r. n.e. (United Kennel Club). Przyniosły ludzie norwscy kolonizujący wyspy.
Per UKC: surowy klimat wysp wykształtował małego, ale wytrzymałego psa z gęstym futrem na ochronę przed pogodą.
1948 r. – UKC uznaje rasę.
Wygląd
Podobny do colliego. Mniejszy, futro długie, sztywne (AKC). Gęste, obfitość futra wokół twarzy = grzywa. Kolory: czarny, blue merle, zoboly (AKC).
Wysokość 33–41 cm, waga 5–11 kg.
Temperament
Według Canada's Guide to Dogs: wyjątkowo lojalny. Czuły, świetny towarzysz, wymaga silnej relacji z opiekunem. Wysoka inteligencja (jak collie), doskonały do agility i obedience (Canada's Guide). Potrzebuje regularnego ruchu – aktywna rasa.
Problemy zdrowotne
Jak każdy pies – pewne schorzenia. Specyficzne (ale nie tylko): Zespół Oka Sheltie (Collie Eye Anomaly) – ślepe plamy, niegroźne dla życia. Padaczka (Bark Bytes) – dziedziczne, często hodowlane wyeliminowane. Niedoczynność tarczycy (Bark Bytes) – leki dożywotnio.
Długość życia
Większość hodowców i klubów (AKC): średnio 12–15 lat. Mit: 1 rok psa = 7 ludzkich. Długość życia zależy od diety, ruchu, rasy, rozmiaru.