Pochodzący z Tybetu, niegdyś uważany za święty, shih tzu to afekcyjny, wychowawczy mały pies, który rozkwita na wsi i w mieście. Da lata towarzystwa miłowemu właścicielowi.
Historia
Shih tzu, „pies lwi”, niegdyś czczony jako święty w Tybecie. Wysoko ceniony, dawany jako znak honoru cesarzom chińskim. Historia czystej rasy niejasna, niektórzy eksperci: skrzyżowanie pekińczyka z lhasa apso. U.K. Kennel Club uznał rasę 1938 r.
Wygląd
Rasa toy: 23–26,5 cm w kłębie, idealna waga 4–7,3 kg. Kompaktowy, solidny, długie, płynące futro podwójne. Chód: „arogancki, charakterystyczny” (U.S. Shih Tzu Club). Jako psy towarzyszące: wychowawcze, szczęśliwe, rozkwitają w towarzystwie ludzi.
Długość życia
Jak u wszystkich ras – zależy od domu, opieki, odżywiania. W opiekunskim środowisku shih tzu żyje do 15 lat.
Opieka
Długie włosy, wełniste podsierście. SPCA: codzienna pielęgnacja by uniknąć zaplątań i dyskomfortu. Alternatywa: regularne strzyżenie na krótsze. Duże oczy – codzienne ocieranie by były czyste. Pilnować, by włoski nie rosły w oczy.
Rozważania
Rasa ma mało poważnych problemów zdrowotnych, poza chorobą nerkową (dysplazja nerkowa). Kształt ryła → chrapanie/świszczenie. Ważna higiena zębów – szczotkowanie min. 2x w tygodniu.