Temperament shih tzu – historia, cechy, relacje z ludźmi, mały pies syndrom, trening

Historia

Od VI w. (malowidła z chińską królewską). Nazwa = „pies lwa” (mandaryński). Pochodzenie: lhasa apso + pekinesek. Do Anglii lata 30., AKC 1969 (grupa toy).

Cechy

  • Luksusowa podwójna sierść, wszystkie kolory. Krótki pysk → broda i wąsy.
  • Dobre do mieszkania – spacer 15 min/dzień.
  • Lubi szczekać, odważny, czujny, przy socjalizacji ufny/grzeczny do obcych.
  • Może być uparty.

Relacje z ludźmi

Lubi ludzi, z innymi zwierzakami. Dobre z dziećmi (nie bardzo małymi). Łatwo nawiązuje znajomości, ale może gryźć, jeśli pomyśli, że on rządzi. Lubi bycie rozkoszowanym, lęk rozdzielenia.

Mały pies syndrom

Małe psy często gorzej wychowane – pozwala im na coś, co zabronione dużym (wyrzucanie, skakanie, szczekanie). Pies myśli, że on panuje nad człowiekiem. Z powodu rozmiaru traktowane jako „słone” – nie koryguje się.

Trening

Właściciel = stanowczy lider stada, cierpliwy, rozróżnia agresję od afektu. Konsekwentny trening jak u dużego psa. Shih tzu dobrze reaguje na upór, ale ma problemy z uczynieniem czystości. Codzienne spacery spalają energię – zapobiegają problemom behawioralnym.