Miniaturowie jamnicy to popularna na całym świecie odmiana jamników. Choć pierwotnie hodowano je do polowań, doskonale sprawdzają się jako psy domowe dla mieszkańców bloków. Słyną z inteligencji, energii i częstego szczekania.
Opis
Jamnice to niskie, wydłużone psy z krótkimi nogami i dużymi, wiszącymi uszami. Ich sylwetka przypomina kiełbasę, stąd przydomek „psy kiełbasowe”. Standardowe jamnice mają ok. 35 cm wysokości i ważą 6–14 kg, miniaturowe są o kilka centymetrów niższe i ważą poniżej 6,5 kg. Sierść może być gładka krótka, długowłosista lub szorstka krótka. Kolorystykę dominują czerwień, rumianek, żółć, ale występują też czekolada, czerń, szarość i wiele innych kombinacji. W niektórych regionach wyróżnia się nawet mniejsze jamniki typu toy.
Historia
Jamnice wyhodowano w Niemczech jako psy myśliwskie. Nazwa dosłownie oznacza „pies na barsuki”. Większe psy polowały na barsuki i dziki, mniejsze – na lisy i króliki. Amerykański Kennel Club uznał rasę w 1885 r., a 10 lat później Klub Jamników Ameryki promował rasę. Popularność w USA spadła podczas I wojny światowej z powodu antyniemieckich sentymentów, ale wkrótce wróciła.
Usposobienie
Zazwyczaj zabawne i ciekawskie, jamnice przypominają małe teriery. Są też uparte i dumną – wsuwają się w każdą sytuację i wymagają uwagi. Odwrotnością medali jest ich lojalność i silne przywiązanie do właścicieli.
Trening
Trening rozpoczynać od młodego wieku, z jedzeniem i zabawą. Jamnice dużo szczekają – nigdy nie nagradzaj za to. Słyną z trudności w nauce czystości, często przez całe życie potrzebują podkładek. Są inteligentne i można ich nauczyć wielu trików.
Problemy zdrowotne
Długie grzbiety i krótkie klatki piersiowe sprawiają, że jamnice są narażone na urazy kręgosłupa – nie powinny być noszone przez małe dzieci. Nie wolno im też zsykać z wysokości – ryzyko wypadania dysku. Jamnice mają tendencję do otyłości i potrzebują regularnego ruchu.