Bernardyn – jeden z najcięższych psów świata
Bernardyn to jedna z najcięższych ras – nie polecana początkującym właścicielom. Mimo sławy z filmów i komiksu „Howard Huge”, nie pasują do przeciętnej rodziny. Wymagają mnóstwa czasu, uwagi i pieniędzy. Niesamowicie inteligentne, szybko się nudzą. Jeśli znudzą się i nie dostaną ruchu lub zabawy, rozwiną zachowania niszczycielskie.
Historia
Pochodzą ze Szwajcarii (XVI w.), nazwa „Bernardyn” od 1880 r. – od klasztoru na Przełęczy św. Bernarda w Szwajcarskich Alpach, uważanym za macierz rasę. Dawniej „psy hospicyjne”. Prawdopodobnie potomkowie wyginętego mastifa mołosyjskiego, ewentualnie skrzyżowanego z mastifem neapolitańskim.
Funkcja
Eksperci dyskutują o pierwotnym celu tak masywnej rasy, ale mnisi z Przełęczy św. Bernarda używali ich do towarzystwa, ratownictwa i strażnictwa. Dziś głównie psy towarzyskie, też do lekkich prac ciągowych i przemysłu rozrywkowego.
Wymiary
- Gigantyczne rasy. Wysokość w kłowie ok. 90 cm (3 stopy).
- Waga: 68–75 kg (150–165 lbs).
Wygląd
- Przypominają futrzaste woły – masywne, blokowe ciała,otułe, okrągłe głowy.
- Wiszące uszy, małe oczy, duży (zazwyczaj czarny) nos, fałdy skóry na twarzy jak u bloodhounda.
- Zawsze pomarańczowo-czerwoni i biali.
- Dwie długości sierści: krótka i średnio-długa, gęsta.
- Doskonały węch, rzadko żyją powyżej 9 lat.
Ostrzeżenie – zdrowie
Skłonność do: dysplazji biodra, problemów serca, zespołu wobblera, problemów skórnych, powiek, nadmiernej śliny.
Wskazówka eksperta
Wyhodowani do życia na zimnie – nawet krótkowłosowe nie znoszą upałów ani przegrzanych pokoi zimą.