Boston Terrier – pies ludzki, przyjazny, mało szczekający
Boston terrier to doskonały pies dla mieszkaniowców. To pies-ludzik, dogadujący się z ludźmi każdego wieku. Nie marnuje na szczekanie, nie potrzebuje dużo miejsca. Dąży do ugadania – idealny towarzysz.
Historia
Pochodzenie: USA. Krzyżówka starego angielskiego buldoga i angielskiego białego teriera. Początkowo hodowlane do walk, później – do towarzystwa. Rasa wypadająca, osobista, znana jako doskonały pies towarzyszący.
Wygląd
- Mała, kompaktowa sylwetka. Wytrzymała, dobrze proporcjonalna.
- Kwadratowa twarz, stojące uszy, krótki ogon.
- Waga: 4,5–11 kg (10–25 lbs). Wysokość: 38–43 cm (15–17 cali).
- Krótka, delikatna sierść: zazwyczaj biało-bringowa, czarna lub fawna (seal) lub kombinacje.
Rozważania
- Przyjacielscy, miłujący. Inteligentni, szybcy w nauce – łatwi w treningu (zazwyczaj).
- Zabawni, afekcyjni, cenią towarzystwo ludzi.
- Przyjemna osobowość – popularna rasa.
- Niektórzy uparciświ – truchtanie do toalety może potrwać, wymaga cierpliwości.
Zalety
- Dobrzy towarzysze – dogadają się z ludźmi, zwłaszcza seniorami.
- Zazwyczaj dobrze z dziećmi – mogą stać się bardzo opiekuńczymi.
- Często dogadają się z innymi pupilami, ale niektórzy dominują nad psami.
Efekty / Zdrowie
- Skłonność do: zaćmy, głuchoty, szumu serca, alergii.
- Wzdęcia – problem, zazwyczaj koryguje się dietą.
- Muszą być w domu – nie znoszą zimna ani upałów.
- Życiowość: 13–15 lat.
Znaczenie / Pielęgnacja
- Dobrzy strażnicy – nie szczekają bez przerwy, niektórzy więcej.
- Mała pielęgnacja: regularne czesanie, cięcie pazurków, czyszczenie uszu.
- Codzienny spacer konieczny.
- Podsumowując: dobry pies towarzyszący. Jeśli dasz dużo afekcji – odwdzięczy się miłością, lojalnością i chęcią do ugadania.