Wstęp
Tybetański Mastif porusza się lekko, ale potężnie i zbalansowanie. Bardzo inteligentna rasa, niezależna i silnej woli. Ochronny wobec rodziny, zdystansowany wobec obcych – dobry strażnik. Mimo dystansu, nie jest schemalny. Przez wieki używany jako pies strażniczy.
1. Ogólny wygląd
Samce: min. 66 cm (26 cali) w kłębie, suki: min. 61 cm (24 cale). Lekko prostokątny – długość od kłębu do ogonek nieco większa niż wysokość. Waga samców i suek: 63–77 kg (140–170 lbs).
2. Głowa
Ciężka, szeroka, mocna – wyraz godności i inteligencji. Oczy średnie, dowolny odcień brązu, bardzo wyraziste. Głęboko usiadłe, szeroko rozstawione, migdałowate, lekko skośne. Uszy średnie, w kształcie V, wysoko ansetowane, wiszące do przodu. Przy czujności unoszone. Tępak szeroki, kwadratowy, czarny nos w pełni spigmentowany. Jeśli sierść niebiesko-szara lub mieszanka niebiesko-szaro-ciemnobrązowa – nos ciemnoszary. Jeśli sierść brązowa – nos ciemnobrązowy.
3. Szyja i ciało
Mocno mięśniasta szyja, umiarkowanie łukowata w przejściu w umiarkowanie ugięte łopatki. Klatka piersiowa głęboka i umiarkowanie szeroka. Nogi z dużą mięśniowością i kością, prowadzące do dużych, mocnych łap kocich. Tył bardzo mięśniasty. Łapy tylne mogą mieć pojedyncze lub podwójne wilczaki. Ogon umiarkowanie długi, opierzony, nie sięgający skoku. W ruchu zakręcony nad grzbiet lub po boku.
4. Sierść
Podwójna. Włos zewnętrzny gruby, przykrywający ciężkie, miękkie podsierście. Podsierście wypada, latem mniejsze. Włosy proste, nigdy kręcone ani falowane. Szyja i łopatki z gęstszą sierścią – bardziej u samców. Kolory: czarny, niebiesko-szary, brązowy, z oznakami fauwn. Niektórzy psowie mają biały na klatce i łapach.