Wstęp
Shiba Inu, najmniejsza japońska rasa, to pies dobrego naturze z godnością, prostotą i dumną śmiałością. Niezależna, zdystansowana wobec obcych, ale bardzo lojalna i afekcyjna dla rodziny. Może być agresywna do innych psów. Hodowana do polowań w gęstym podkrzakach – zwinna i czujna. Doskonały strażnik i towarzysz rodziny.
1. Ogólny wygląd
Kompaktowa rama wspiera rozwinięte mięśnie. Samce: 37–42 cm (14,5–16,5 cala) w kłębie, nie grube. Su ki: 34–39 cm (13,5–15,5 cala), nie słaba budowa. Samce ok. 10,5 kg (23 lbs), suki ok. 7,7 kg (17 lbs). Su kę nieco dłuższa – kobiecy wygląd.
2. Głowa
Wyraz dobrego humoru i pewności. Oczy trójkątne, głęboko usiadłe. Uszy trójkątne, szeroko rozstawione, stojące prosto z przechylaniem do przodu. Nos w pełni spigmentowany, czarny.
3. Szyja i ciało
Szyja gruba, mocna. Umiarkowana długość przechodząca w mięśnisty przedklatkę i umiarkowanie ugięte łopatki. Klatka nieco głęboka i szeroka by umożliwić odstęp między nogami przednimi. Łapy kocie, z wygiętymi palcami i grubymi poduszkami. Tył ugięty by zbalansować przód, mocne nogi tylne. Ogon gruby, noszony jak kosa nad grzbiet. W spoczynku wiszący, prawie sięgający skoku.
4. Sierść
Podwójna. Sztywny włos zewnętrzny prosty, przykrywający miękkie, gęste podsierście. Włos zewnętrzny krótki – 3,8–5 cm (1,5–2 cale). Podsierście szare, kremowe, brzoskwiniowe. Włos zewnętrzny: czerwony, czarny, sezamowy, pomarańczowo-czerwony. Oznaki kremowe: policzki, boki tępaka, wnętrze uszu, pod szczęką, górne gardło, wnętrze nóg, okolice odbytu, spód ogona, brzuch.