Charakterystyka rasy
Choć mastif kiedyś służył jako pies walki, dzisiaj jest to cierpliwy towarzysz, który kocha rodzinę. Rasa ta cechuje się inteligencją i opiekuje się bliskimi z spokojną stanowczością. Mastif świetnie znosi dzieci, jednak ze względu na swoje ogromne gabaryty konieczne jest pilnowanie go w obecności małych dzieci. Pies może być distansowany wobec obcych i prawdopodobnie nie wpuści ich do domu, chyba że rodzina wyraźnie na to zgodzi. Jeśli planujesz posiadanie innych psów, konieczna jest bardzo wczesna socjalizacja. Mastif pragną towarzystwa, dlatego należy uważać na problemy z lękiem rozdzielenia. Szkolenie tej rasy może być trudne, ale pies reaguje na delikatne metody, jeśli właściciel wykazuje dużo cierpliwości. Mastif zachowuje godne postawę i nigdy nie powinien okazować nieśmiałości ani agresji.
Instrukcje identyfikacji
-
Ogólny wygląd
Mimo ogromnych rozmiarów, budowa mastifa jest proporcjonalna i solidna. Samce są większe i masywniejsze od sucek.
-
Wymiar i proporcje
Samce mierzą 30 cali (ok. 76 cm) u karku, suki 27,5 cala (ok. 70 cm). Waga samców to ok. 73 kg, sucek ok. 68 kg. To rasa prostokątna – długość od przesia do tylnika nieznacznie przekracza wysokość u karku. Wysokość pochodzi z głębokości tułowia, a nie długich nóg. Kości są masywne i wspierają silną muskulaturę.
-
Głowa
Głowa masywna, szeroka. Oczy średniej wielkości, ciemnobrązowe, rozstawione szeroko, nie wystające. Uszy – jedyny mały element u mastifa – są małe względem czaszki, trójkątne z zaokrąglonymi końcami, ciemne, pasujące do palca. Palec stanowi około połowę długości czaszki, jest krótki, z tułym końcem i ciemny. Obwód pysku to około 3/5 obwodu głowy. Nos szeroki, czarny – im ciemniejszy, tym lepiej.
-
Ciało
Szyja silna, mięśniasta, średniej długości, lekko łukowata, rozszerza się w stronę barku, nadmiar skóry nie występuje. Barki potężne, skośne, prowadzą do głębokiej, szerokiej klatki piersiowej sięgającej łokci. Przednie łapy zaokrąglone, kompaktowe, z wygiętymi palcami i czarnymi pazurami. Tylnie częściowo silnie zmusklone, drugie udka wysoce rozwinięte. Nogi rozstawione szeroko. Ogon wysoko usadzony, sięgający przynajmniej skoków, lekko zakrzywiony, nigdy nie niesiony nad grzbietem.
-
Sierść
Podwójna sierść: zewnętrzna krótka, podsierście gęsta i krótka. Trzy dopuszczalne kolory: fawna, morelowy lub tygrysowy (ciemne pasma na tle fawna lub morelowego). Może wystąpić mały biały plamka na piersi.