Pochodzenie
Owczarek środkowoazjatycki występuje w Rosji, Iranie, Afganistanie, Syberii. Rasa chłodnych klimatów, wysokich gór, robocza – od wieków towarzyszyła i chroniła nomadyczne plemię stepu i ich stada. Dokładne pochodzenie nieznane, możliwy przodek: mastif tybetański. Mimo podobieństwa do kaukaskiego owczarka (owczarki kaukaskiego) – nie są spokrewnione. Niestety rasa traci popularność w Rosji na korzyść kaukaskiego, który od 60 lat jest udomowiony do codziennego życia. Ostatnio rasa trafia do USA – nadal rzadka, ale zyskuje uznanie.
Instrukcje identyfikacji
-
Waga, rozmiar, cechy
Wysokość u barku: 69–81 cm (27–32 cale). Waga: 45–77 kg (100–170 lbs). Nie wykluczaj większych – rasa rośnie większa, choć to nie norma. Ciało wyraźnie dłuższe niż wysokie, bardzo grube kości, szerokie barki, głęboka klatka, bardzo rozwinięta muskulatura. Ogon zazwyczaj kupowany, naturalnie: długi, zakrzywiony, opierzony, zawsze niesiony wysoko.
-
Sierść
Zależnie od pory roku dwa typy. Lato: ok. 3,8 cm (1,5 cala). Zima: ok. 7,5 cm (3 cale). Kolory: biały, czarny, szary, słomkowy, rudobrązowy, szarobrązowy.
-
Głowa i twarz
Uszy zazwyczaj kupowane, naturalnie: długie, zakrzywione końcówki, wiszące po bokach głowy. Oczy ciemne, głęboko usadzone. Czaszka bardzo duża, trójkątna. Luźne zwoje skóry na twarzy i szyi – oryginalnie chroniły przed ekstremalnym zimnem. Cecha charakterystyczna: czoło tworzy płaską płaszczyznę aż do końca nosa. Brak znamienia oddzielającego pyszczynę od czaszki.