Historia i znaczenie
Briard to starożytna rasa francuskiego owczarka, posiadana przez wielkie postacie: Karola Wielkiego, Lafayetta, Napoleona, Jeffersona. Nazwa od Aubry z Montdidier (właściciel wczesnego briarda) lub prowincji Brie (choć pies stamtąd nie pochodzi). Silny słuch do wykrywania zwierząt – sprawdza, czy owce nie zboczyły. Inteligentny, lojalny – I wojna światowa: Czerwony Krzyż używał do szukania rannych na polu bitwy.
Krok 1: Rozmiar i budowa
Ok. 63,5 cm (25 cali) u kłęby, samce nieco większe. Waga 29,5-41 kg (65-90 lbs). Zazwyczaj nachylony grzbiet, tylne nogi ostro kątowane do tyłu. Dwa wołczyki na każdej tylnej nodze (zamiast jednego) – jak wszystkie francuskie psy pasterskie.
Krok 2: Futro – niezwykłe
Dorosły pies: futro powyżej 15 cm (6 cali). Lekko falowane, buszowate, bardzo szorste w dotyku. Zazwyczaj jednolity kolor, jaśniejszy na nogach i brzuchu, ciemniejszy na podbródku i gardle. Dowolny kolor jednolity poza białym.
Krok 3: Głowa
Szyja nienormalnie długa, ale nie wydaje się smukła przez futro. Uszy szerokie, krótkie, ale spiczaste, stojące zawsze. Daleko po bokach czaszki. Oczy ciemne, małe, słabe wzrok. Pysk długi, kwadratowy. Nie wygląda smukle przez gęstą brodę i wąsy ciemniejszego futra. Bardzo wyrazisty dzięki grubym brwiom, które porusza świadomie. Jeśli pasuje – to briard.