Historia i ewolucja
Oryginalne teriery bostonskie to krzyżówka angielskiego buldoga i wyginionego angielskiego białego teriera. Zredukowano rozmiar od większych bull terrierów, nadal uważano za zwinnych i groźnych psów do walki. Rasa, którą znamy, znacznie mniejsza od oryginalnego psa walki (bez nazwy, zwanych „roundheads”, do 20 kg / 45 lbs). 1893 r. – oficjalnie uznana i nazwana terierem bostonskim na cześć miasta pochodzenia. Dziś bardzo popularne dzięki urokliwemu usposobieniu. Obecne pokolenie wcale nieagresywne wobec ludzi czy zwierząt.
Krok 1: Rozmiar i budowa ciała
Max 38 cm (1,5 stopy) u kłęby, waga max 11,5 kg (25 lbs). Kompaktowy, dobrze umięśniony, długie proste nogi. Szeroka klatka piersiowa beczkowata, wąskie kłęby (biodra).
Krok 2: Futro
Krótkie, przyczepione do skóry, jedwabiste, błyszczące. Tylko trzy warianty: bryzołowo-białe, czarno-białe, brązowo-białe. Biały zawsze kolor wtórny: klatka, łapy, brzuch, pod szczęką, obręcz na szyi, akcenty na twarzy.
Krok 3: Twarz – najbardziej rozpoznawalna cecha
Szeroka, płaska głowa bez zmarszczek, krótki kwadratowy pysk do obszarnego czarnego nosa. Oczy daleko od siebie, bardzo duże. Uszy małe, nietoperzowe, stojące. Twarz tak płaska, jak to możliwe przy posiadaniu pysku. Wrażenie, jakby pies wbiegł twarzą w ścianę betonową. Jeśli pasuje – to terier bostoński.