Historia i ewolucja
Terier bedlington – angielska rasa, oryginalnie terier rothbury. Wczesne 1800: wszechstronny pies sportowy. Hodowano by potrafił pływać, aportować upadłe ptaki, gonić króliki, polować na szczury i inne szkodniki, walczyć w pitach. Wyglądali inaczej – wygląd i temperament ewoluowały dzięki lepszemu traktowaniu i programom hodowlanym fanklubów. Pierwsza wystawa jako odrębna rasa 1877 r. Ulubieniec fanklubów dzięki samowystarczalności i energicznym osobowościaim.
Krok 1: Ksztalt i budowa
Ok. 43 cm (17 cali) u kłęby, ok. 30 cm (1 stopa) wyżej u szczycie czaszki. Waga 8-10,5 kg (18-23 lbs). Pierwsze wrażenie: patrzysz na jagnięce. Rurowate ciało, tylne nogi skokowe, przednie proste, niemal nieistniejący ogon jagnięcy.
Krok 2: Futro
Elastyczne futro białe lub lawowe – wygląda i czuje się jak wełna jagnięca. Nie linieje, zazwyczaj czyste, miękkie. Jednolita grubość od głowy do stóp.
Krok 3: Chód
Bedlingtony skaczą – skok w kroku przypominający młode owce/jagnięta.
Krok 4: Głowa – cecha decydująca
Większości psów: czaszka od czubka do pyski robi przełamanie. Bedlington: gładkie nachylenie od czubka do pyski. Żadnego łuku ani dołka graniczących czaszkę z pyskiem. TO najbardziej charakterystyczna cecha – każdy pies ją posiadający ZAWSZE bedlington.