Pochodzenie i rola
Rasa wyewoluowała z jednego znalezionego wczesnym 1900 r. wujka przez Alexandra White'a z Spartanburg, z krzyżówkami ze spanielami wodnymi, springerami, wskaźnikami i retriverami z Zatoki Chesapeake. Karolina Południowa wyznaczyła go urzędowym psem stanu. Oficjalnie uznana jako odrębna rasa dopiero w 2005 r. Głównie pies do polowania na ptactwo – wyczuwa, wypusza i aportuje na lądzie i w wodzie. Bardzo towarzyski, radosny, energiczny pies domowy.
Krok 1: Rozmiar i budowa
Średnio do 46 cm (1,5 stopy) u kłęby – znacznie większy od kokera. Ciało nieco dłuższe od tyłu do klatki niż wysokie. Waga 14-18 kg (30-40 lbs). Ogon gruby, przycięty stopka 5-7 cm, zawsze pionowo do góry. Wąska, ale głęboka klatka piersiowa do łokci przednich nóg, które są znacznie grubsze kością niż tylne.
Krok 2: Futro
Tylko ciemna czekolada lub ciemnobrązowe. Krótkie, kręcone, bardzo błyszczące. Czasem białe plamki na klatce lub palcach.
Krok 3: Głowa – kluczowa cecha
Wysoka, zaokrąglona czaszka, prosty pysk lekko wzniesiony ku nosowi. Uszy typowe dla spaniela: długie, luźne, nisko wiszące, pokryte gęsto kręconym futrem. Najbardziej identyfikująca cecha: kolor oczu – żółtawo-bursztynowy, unikalny dla rasy. Jeśli pasuje – to spaniel boykina.