Historia
Kawaler króla Karola (Cavalier King Charles Spaniel) – popularny u brytyjskiej arystokracji XVII w., na obrazach Van Dycka. Po śmierci Karola II rasa straciła fawor, psy krzyżowały się luźno – uważano za zaginioną. W 1920 r. Amerykanin Roswell Eldridge zaoferował nagrodę na wystawie Crufts w Londynie za psy podobne do kawalerów. Powstałe psy sklasyfikowano jako odrębną rasę – nazwa Cavalier King Charles, by odróżnić od zaginionej rasy i oddać hołd oryginałowi. Dziś to uroczy, energiczny pies do każdego domu.
Instrukcje identyfikacji
-
Wymiary i cechy
Rasa toy – rzadko ponad 30–33 cm (12–13 cali) u karku. Długość 1,5x wysokość, waga 6–8 kg (13–18 lbs). Lekka budowa, głęboka klatka, brzuch sięgający łokci przednich nóg. Tylnik ostro spadkowaty, spadek przed biodrami. Akcentowany ogon – długi, opierzony, zwykle zakręcony pod brzuch.
-
Sierść
Bardzo jedwabista, umiarkowana lub dłuższa, z długim opierzonym na ogonie, nogach, klatce, uszach. Kolorystyka i wzory ścisłe – ułatwiają identyfikację.
-
Cztery akceptowalne kolory/wzory
Blenheim: czerwień na uszach, bokach szyi, dolnym grzbiecie.
Prince Charles (tricolor): czerwień, biel, czarność.
Ruby: jednolity ciemny/mahoń czerwony.
King Charles: czarny i połosy.
Nazwy od portretów Van Dycka – czyje portrety zawierały psa w danej kolorystyce. -
Głowa
Mała, płaska czaszka, stożkowata pyszczyna. Uszy – jak u wszystkich spanieli – nadmiernie długie, wiszące poniżej linii szczęki. Nos spiczasty, wysoko usadzony. Oczy blisko siebie, prosto w przód. Górne wargi lekko opadające – wieczny smutny marszczenie.
-
Podsumowanie
Jeśli pies pasuje do opisu – to kawaler króla Karola.