Jak rozpoznać korgi walijskiego cardigana – standard rasy

Ruch i temperament

Chód bez wysiłku. Przednie nogi sięgają do przodu w trocie, bez dużego uniesienia. Dobrze dopasowane łokcie dają długi, wolny krok – korzyść dla rasy pasterskiej. Nogi nie ruchome w płaszczyznach równoległych, lecz nachylone wnitř – kompensacja krótkich nóg i szerokiej klatki. Ogromna wytrzymałość. Uspokojony temperament, lojalny, afekcyjny.

Krok 1: Wygląd i wymiary

Nisko postawiony, umiarkowanie ciężka budowa kości, głęboka klatka piersiowa. Długi w stosunku do wysokości. Ogon nisko przyczepiony, z lisim pędzelkiem. Samce i suki: 26,5-31,5 cm (10,5-12,5 cala) u kłęby. Długość = 1,8 x wysokość (od piersi do biodra). Samce: 13,5-17 kg (30-38 lbs), suki: 11-15,5 kg (25-34 lbs).

Krok 2: Głowa

Wyrafinowana, zgodna z płcią. Nie duża/ciężka, nie mała/delikatna. Oczy średnie-duże, nie wystające, ciemne obrączki. Szeroko rozstawione. Blue merle: niebieskie oczy lub jedno niebieskie, jedno ciemne. Uszy duże w stosunku do psa, lekko zaokrąglone u końca. Nie wiszące. Czaszka umiarkowanie szeroka, płaska między uszami. Lekka zagłębienie między oczami. Policzki płaskie z wyrytą pod oczami. Pysk krótszy od czaszki 3:5. Zaokrąglony, sięcający, nie tępý. Nos czarny, blue merle może mieć „motylkowy” nos.

Krok 3: Szyja, tułów, ogon

Szyja umiarkowanie mięśniasta, nie gardłowa. Wpasowuje w dobre barki. Klatka piersiowa umiarkowanie szeroka z wyrazistą piersią. Żebra sięgają daleko do tyłu w dobrze wyznaczonym talerzu. Ogon nisko przyczepiony, sięgający poniżej skoku. W stoje nisko, w biegu równoległy do gruntu. Podnosi się przy ekscytacji, nigdy nie zakręcony nad grzbiet.

Krok 4: Przód i tył

Szeroka klatka sięca w głęboką piersię, daleko między przednie nogi. Barki chylone w dół i na zewnątrz od kłęby – pomieszczają żebra. Łokcie szczelnie, nie luźno ani spięte. Przeddzień wygięty na kształt żebier. Wołczyki przednie usunięte. Łapy duże, zaokrąglone, dobrze wypełnione poduszki. Wskazują na zewnątrz – balans barków. Tył silny, mięśniaste, nieco węższy od barków. Tylne wołczyki usunięte. Tylne łapy prostopadle, nieco mniejsze, bardziej owalne. Palce wygięte.

Krok 5: Futro

Gęste, średniej długości. Podwójne. Włosko zewnętrzne nieco szorste, nie drutowate, nie kręcone, nie jedwabiste. Odporne na wodę. Podsierze krótkie, miękkie, grube. Krótkie futro na uszach, głowie, nogach. Średnie na tułowiu. Dłuższe i grubsze w obręczy, ale nieco. Dłuższe i grubsze na tylnych udach – wygląda na spodnie.

Krok 6: Ubarwienie

Dowolny odcień czerieni, soboli, bryzoły. Czarny z lawymi lub bryzołowymi znakami. Blue merle (marmur czarno-szary) z lawymi/bryzołowymi znakami. Białe na szyi, klatce, nogach, pysku, podbródku. Może być na końcu ogona lub jako płomień na głowie. Białe nie może otaczać oczu.