Charakterystyka i rzadkość
Najrzadszy z czterech belgijskich owczarków. Bardzo inteligentny, energiczny. Można trzymać jako psa domowego, ale musi dostawać dużo codziennego ruchu by być szczęśliwym. Doskonały w zawodach i pracy – bezwzględna posłuszeństwo. Wykonuje każde znane polecenie natychmiast i bez względu na sytuację – dobre do większości pracy przy bliskim nadzorze (brak inicjatywy). Z powodu rzadkości wielu nie wie, jak wygląda laekenois – myli z zwykłym kundlem. Oto jak rozpoznać czystej krwi belgijskiego laekenoisa.
Potrzebne:
- Pies
- Twoje oczy
Krok 1: Ksztalt i budowa
Ok. 63,5 cm (25 cali) u kłęby, waga min. 18 kg (40 lbs). Średnia długość, ale krótsze niż średnio kończyny i skrócona lub nieistniejąca szyja. Barki grube, silne wyglądające, choć nie mięśniaste. Klatka piersiowa ani szeroka, ani wąska – ale bardzo głęboka, do łokci. Kończyny bardzo proste, równoległe, z szerokimi łapami kocimi. Ogon średniej długości, wiszący pionowo z dolną połową wygiętą niemal poziomo do gruntu.
Krok 2: Futro – kluczowa cecha
Grube, drutowate, ale bardzo nierówne. Wielu myli laekenoisa z ropnieć z powodu plamistości futra. Kolory: od jasnolawowego do ciemnobrązowego/mahonowego. Mogą zawierać ciemnobrązowe/czarne akcenty.
Krok 3: Głowa
Częściowo pochłonięta przez gęsty grzywek od barków do uszów, zakrywający wiele cech. Czaszka płaska, równoległa do pyski. Nos czarny, wargi napięte. Obrączki oczu ciemne, kolor bliski futrowi. Uszy małe, spiczaste, trójkątne, wysoko przyczepione. Jeśli pasuje – to belgijski laekenois.