Kiedy stimulator serca jest konieczny?
Jeśli pies ma niebezpiecznie niskie tętno (przewlekły przewód tętniczy, blokada III stopnia, zespół sinozatokowy) lub nietolerancję wysiłku (słabość, omdlenia przy umiarkowanej aktywności) – stimulator może uratować życie. Urządzenie wielkości monety, implantowane pod luźną sierścią na barku. Podłączone do serca 2+ przewodami, które pomagają sercu w normalnej pracy.
Opieka bezpośrednio po zabiegu
Przez ok. 30 dni pies musi unikać wysiłku – by przewody nie luźnęły. Rana przykryta opaską na 30 dni. Po gojeniu – powrót do normalnej rutyny.
Monitorowanie
W pierwszym miesiącu obserwuj: słabość, apatia. Jeśli wystąpią – natychmiast do weterynarza. Konieczne MRI – sprawdza, czy stimulator zapewnia zdrowe tętno. Pierwsze skanowanie po miesiącu, potem co 6 miesięcy.
Dostosowanie stylu życia
Stimulator ma na celu przywrócenie jakości życia zdrowego psa – nie ma dużych ograniczeń. Ale bo stimulator blisko szyi, na spacerach używaj szelków, nie smyczy – by nie dociskać urządzenia. Jeśli przyczyna to otyłość – weterynarz zaleci dietę niskokaloryczną i stopniowe wprowadzanie ruchu.
Przewidywana długość życia
Przy zdrowym stylu życia pies osiągnie wiek typowy dla rasy. Jeśli stimulator wstawiono przy stanie śmiertelnym (np. nowotwór) – przedłuży życie, ale zazwyczaj nie do pełnego oczekiwanego wieku rasy.
Poziom aktywności
Przy zdrowiej diecie i stylu życia pies bezpiecznie wykonuje wszystkie czynności zdrowego psa: bieg, skakanie, kopanie, pościg. Regularny ruch ważny dla prawidłowej wagi.