Rozrzut (absces) to gromadzenie się pęcherza i płynów w tkankach, gdy naskórek goi szybciej niż głębsze warstwy. Choć częstsze u kotów, psy również na nie cierpią, a lokalizacja na delikatnych łapach rodzi powikłania.
Przyczyny powstawania rozrzutów
Najczęstszą przyczyną są rany kolcowe – np. po następaniu na gwoździe, szklę, ciernie. Rana penetruje głęboko, a bakterie zamknięte w tkankach wywołują stan zapalny. Innym powodem mogą być torbielki międzypalcowe, które zarażają się i przekształcają w rozrzuty.
Objawy do rozpoznania
- Nagłe, silne obrzęk łapy (nawet dwukrotnego wzrostu).
- Kulawizna, lizanie/gryzienie miejsca.
- Łapa gorąca w dotyku, możliwa gorączka ogólna.
- Wyczuwalny guziczek z pęcherzem, który po pęknięciu zostawia ranę.
Diagnostyka u weterynarza
Lekarz ocenia ranę, wywiad (środowisko, nawyki) i wykonuje punktację igłą – zawartość na lamce pod mikroskopem potwierdza infekcję i rodzaj bakterii.
Leczenie – otwarcie i drenaż
Złotym standardem jest otwarcie rozrzutu (igłą lub skalpelem) i wydrenowanie pęcherza strzykawką. Ranę płuka się roztworem antyseptycznym. Przy infekcji stosuje się antybiotyki (doustne lub wstrzykiwane przy ciężkim przebiegu). Maści antybiotykowe są mało skuteczne, bo infekcja siedzi głęboko.
Profilaktyka i ważne wskazówki
- Usuwanie ostrych przedmiotów z domu/ogrodu, nadzór na spacerach.
- Natychmiastowe czyszczenie i dezynfekcja każdej, nawet drobnej rany na łapie.
- Kluczowe: dokończenie pełnego kuracji antybiotyku – przerwanie grozi nawrotem i opornością.
- Nieleczony rozrzut może prowadzić do kulawizny, a rozlane zapalenie – do śmierci. Weterynarz – jak najszybciej.