Ropnia okołowodnikowa u psa – przyczyny, diagnoza, leczenie

Psy narażone na ryzyko

• Może wystąpić u każdego psa. Wyższe ryzyko: raso z większą liczbą gruczołów w okolicy odbytu (owczarki niemieckie).
• Najczęściej samce w wieku 5-8 lat (może 1-14 lat). Inne rasy: labrador, irski setter, border collie, spaniel, buldog, owczarek, mieszańce.

Diagnoza

• Badanie fizykalne okolicy odbytu + historia choroby. Często konieczna sedacja.
• Pobieranie materiałów do badań mikroskopowych, upraw bakteriologicznych.
• Zapalenie gruczołów odbytowych i guzy okołowodnikowe dają podobne objawy – bioptia kluczowa.

Opcje leczenia

• Prowadzi certyfikowany internysta lub dermatolog weterynaryjny.
• Leki: zmiana diety na nowy białko (novel protein), antybiotyki, leki przeciwzapalne doustne, immunosupresyjne, miejscowe.
• Chirurgia kriogeniczna lub laserowa – małe zmiany, usuwanie martwej tkanki, przyspieszenie gojenia.

Opieka po zabiegu i zapobieganie nawrotom

• Całe życie opieka. Po operacji: codzienne delikatne czyszczenie ran (tkanka martwa, kal, bakterie) przez kilka tygodni.
• Krajobraz (kaganie elżbietańskie) – zapobiega samouszkodzeniom.
• Środki na przysadki, wysokiej jakości dieta, leki przepisane przez weterynarza.
• Ze względu na dziedziczenie u owczarków niemieckich – psy z ropniami nie powinny być hodowane (ACVS).