Pannikulita objawia się płynem napełnionymi lub twardymi guzkami pod skórą. Węzły w warstwie podskórnej w komórkach tłuszczowych. Może dojść do wrzodzenia z drenażem na powierzchnię lub wapnienia tworzącymi twarde guzki. Komórki tłuszczowe cierpią dalsze uszkodzenia -> stan zapalny.
Przyczyny
Młodzieżowe zwierzęta z pannikulitą zazwyczaj doznały urazu w miejscu węzłów. Powtarzane szczepienia i antybiotyki w tym samym miejscu też mogą dawać węzły. Uważa się, że obszar podlega reakcji układu odpornościowego powodującej pannikulitę (VetConnect). Choroba częsta u psów z chorobą wątroby, łuszczycem, zapaleniem trzustki.
Przewidywalność genetyczna
Często u jamników, owczarków niemieckich, kollich – wskazuje na podstawę genetyczną. Węzły w każdym wieku, równo u obu płci.
Wygląd
Węzły: kolor skóry, brązowy, czerwony, żółty. Często wrzedną i wyciekają płynem: krew lub brązowo-żółty (Pet MD). Podczas wrzednienia obszar bardzo bolesny. Wapnione węzły twarde jak kamyczki pod skórą (bliznowate tkanki po gojeniu). Mogą być też miękkie, napełnione płynem.
Diagnoza
Weterynarz bada psa, pobiera wywiad. Igłowa biopcja potwierdza pannikulitę. Dalej testy na przyczynę bazową: morfologia, ewentualnie tomografia komputerowa.
Leczenie
Chirurgia: usunięcie pojedynczego lub wielu węzłów. Sterydy i witamina E mogą pomniejszyć węzeł, jeśli nie operuje się. Leki często powodują regresję w 3–4 tygodnie. Po diagnozie: regularne kontrole u weterynarza, by monitorować nowe węzły i szybko leczyć.