Rotawirusy вызывают ostre infekcje jelitowe u ludzi, psów i innych gatunków na całym świecie. Nazwa od łac. „rota” (koło) – wiriony wyglądają jak koła. Wysoko zaraźliwe, żyją w środowisku, reinfekcje możliwe (wiele typów). Najciężej bolidzą naj młodsze zwierzęta.
Zakażenie
Psy dorosłe mogą się zarazić, ale nie chorują. Najcięższe objawy u szczeniąt do 12 tyg. życia: biegunka, utrata apetytu, apatia. Droga przejścia: wątrobowo-ustna. Cząsteczki wirusowe wydzielane z kałem zainfekowanych psów wpływają do nowego gospodarza przez usta.
Działanie wirusa
Wirus trafia do jelit (organu docelowego). Kwas żołądkowy nie niszczy kapsydy. W jelitach przyczepia się do ściany i infekuje komórki. Opuchnięcie i zwyrodnienie komórek zmniejsza wchłanianie → wodnista biegunka. Wyrzucane z kałem wiriony zanieczyszczają środowisko.
Przejście
Fekalno-ustna → higiena kluczowa. U ludzi: mycie rąk, dezynfekcja. U psów trudniejsze: odizolować młode psy od miejsc publicznych i innych psów. Usuwanie kału z dziedzińców i parków. Przejście na szczeniaki karmione piersią – od matki, nie do uniknięcia. Choroba krótka, wysoka przeżywalność.
Wydzielanie (shedding)
Wydzielanie = reprodukcja, uwolnienie, nowe infekcje przez potomne wiriony. Trasa i czas zależą od gatunku wirusa. Duże ilości przy biegunce. Wykrywalne mikroskopem elektronicznym (drogi, rzadko dostępny). Diagnoza często zbędna – krótka infekcja.
Leczenie
Wylącznie objawowe: płyny i elektrolity przeciwdziałają odwodnieniu. Szczeniaki – pilna opieka, ciepło, suchość. Brak skutecznego sposobu eliminacji wirusa ani rozprzestrzeniania, brak szczepionki dla psów.