Zespół wścibski geriatryczny uderza starsze psy bez wyraźnej przyczyny. Nagła utrata równowagi i koordynacji, nazywana też idiopatycznym lub obwodowym zespołem wścibskim (może dotyczyć też psów średniego wieku). „Idiopatyczny” = bez znanej przyczyny. Objawy mogą naśladować udar. Pies może wymieniać w pierwszych dniach z powodu zawrotów.
Zespół a nerwy
Stan zapalny nerwów ucha wewnętrznego, sterujących równowagą i orientacją. Pies jest zawrócony, pada, wygląda na pijanego/słabego, czasem nie może stać. Trwa od kilku dni do kilku tygodni. Niektórzy psy zachowują resztkowe efekty: np. przechyloną głowę.
Zaburzenia ruchowe
Pies nie je ani nie pije z miski – trudności z precyzyjną motoryką. Może w pełni wyzdrowieć, jeśli właściciel opiekuje się nim. Często odmawia suchego karmy. Weterynarze zalecają dodatek mielonego wołowiny i kurczaka, karmię z ręki, do poprawy. Czasem trzeba niosć psa na spacer – sam potrafi upaść po kilku krokach.
Problemy ze wzrokiem
Choć problem w uchu wewnętrznym, mogą wystąpić zaburzenia wzroku. Nistagmus – rytmiczne ruchy oczu – pomaga w diagnozie. Pogarsza poczucie równowagi („choroba morska”).
Problemy z uchem wewnętrznym
Przyczyna nieznana, ale infekcje ucha wewnętrznego mogą odgrywać rolę. Jeśli pies nie wyzdrowieje w kilka tygodni – weterynarz zbada ucho głębiej: nowotwór mózguczka/ucha, limfoma, uraz mózgu, prosta infekcja. Leczenie zależy od znalezionych przyczyn.
Leczenie zespołu
Niektórzy weterynarze lecą tylko czasem (obserwacja). Inni: antybiotyki (jeśli podejrzewają infekcję) i dramamin (lek na chorobę lokomocyjną, bez recepty). Dawkowanie zależne od wielkości psa – konsultacja z weterynarzem. Po wyzdrowieniu mogą zostać resztkowe objawy (np. przechylona głowa) – psy nie wydają się nimi zatrudnione.
Inne czynniki
Niedoczynność tarczycy może mieć udział – potwierdza test laboratoryjny. Reakcja na leki do ucha może objawiać się zespołem. Inna przyczyna: encefalitis (stan zapalny mózgu) od infekcji (np. zaraza). Leczenie farmakologiczne encefalitisu i tarczycy.
Zazwyczaj jednorazowe
W większości przypadków zespół wystąpiu raz w życiu, ponowne epizody to wyjątek. Pies po przebyciu może żyć normalnie i wracać do zwykłej karmy.