Wiosna = sezon pchli. Samica dorosła składa do 2000 jaj w 50 dni – potrzebuje świeżej krwi. Pchła skacze 100x swoją wielkość. Mistryzny w ukrywaniu się między włosami. Pies może mieć pchły, choć ich nie widzisz.
Błędy w myśleniu
Myślisz: „może to małe pchły dziecięce?” albo widzisz czarne kropki – to pchły? Larwy pchł NIE żyją na gospodarzu. Czarne kropki to feki pchł – po rozdrobnieniu palcami/ chusteczką czerwienieją (to krew psa).
Cykl życia
Jak u gąsienic. Samica składa jaja (widoczne, wielkość ziarna soli). Larwa wyląduje jako robaczek biały. Robaczki tkają kokony → wylęgują jako dorosłe pchły gotowe do ataku. Wszystkie dorosłe pchły podobnej wielkości.
Gdzie żyją larwy („pchły dziecięce”)
Nie na psie, w gnieździe: legowisko psa, Twoje łóżko, dywany. Larwy nie piją krwi – jedzą śmietniki organiczne i feki dorosłych pchł (wyszczuploną krew). Po 2–3 tyg. w tym stadu → kokon.
Kokony
Larwy w kokonie czekają na bodziec. Po 2–3 tyg. czują wibracje gospodarza → wylęgują. Brak bodźca = nie wylęgują. Czasem w pustym mieszkaniu wylęgują się uśpione pchły. Niektóre kokony przetrwają niekorzystne warunki, by wylęgować się, gdy pogoda pozwoli.
Ostrzeżenie
Pchły preferują koty/psy, ale gryzą też ludzi. Ślady ugryzień (szczególnie kostki) → pchły w dywanach. Pchły przenoszą choroby. Ryzyko jenotnicy u psa. Niektóre psy alergiczne na larwy. Zewnętrzne psy – leczenie profilaktyczne, by chronić dom.