Pchły występują w każdym zakątku świata. Wiele gatunków, ale wyglądają podobnie – czy to pchła szczura azjatyckiego w Chinach, czy pchła kota w Teksasie. Łatwe do rozpoznania: po wyglądzie samej pchły lub jajach i "brudzie pchli".
Identyfikacja pchł
Wszystkie pchły bezskrzydłe, skaczą. 6 nóg, tyłne bardzo długie i mocne – jedne z najlepszych skoczków (200x długość ciała). Zazwyczaj ciemne, < 1/8 cala (ok. 3 mm). Z bliska: ciało twarde, błyszczące, wytrzymuje ściskanie paznokciami. Adaptacja: przetrwanie ugryzień i drapania gospodarzów. Większość ludzi walczy pchłami: obroże, leki.
Cecha pchł
Nawet bez widzenia pchły – łatwe wykrycie. Ugryzienia: świąd, czasem intensywny. Jaja: małe, białe, owalne, widoczne gołym okiem (trawa, dywany, sierść). Larwy: wklejają kokony przyciągające kurz – trudne do zobaczenia. Po 1–2 tygodniach dojrzałe pchły. "Brud pchli" – czarne kropki, często mylone z odchodami. To wyschnięta krew z karmienia.
Gatunki pchł
Ponad 2000 gatunków. Najczęstsza w Ameryce Północnej: pchła kota. Mimo nazwy atakuje też psy, zwierzęta hodowlane, ludzi, dzikie zwierzęta.
Skutki pchł
Większość: drażniące świąd. Ale mogą przenosić choroby. Najczęstsza komplikacja u psów: alergia na pchły (dermatitis pchli). Pies alergiczny na ślinę pchły -> intensywny świąd od jednego ugryzienia. Pies gryzie i drapie do krwi. Inna komplikacja: taśmice – pies połyka jaja pchł przy czesaniu. Dojrzewają w jelitach, rosną do kilku stóp. Właściciel widzi segmenty w stolcu, wokół odbytu, na pościelu. Nieleczone -> wygłodzenie. Łatwe leczenie: 1 dawka odrobaczacza.
Kontrola pchł
Pchły nie znoszą skrajnego zimna, deszczu, wilgoci. Bardzo wilgotne klimaty lub zamarzające zimy – pchły sezonowe. Gorące, suche klimaty całoroczne – idealne dla pchł, wyzwanie dla właścicieli. Najlepsza kontrola: profilaktyka – wszystkie zwierzęta w domu na leki weterynaryjne lub obroże na pchły.