Właściciele często nie zdają sobie sprawy, jak choroby mięśniowe mogą dotyczyć psów. Niektóre degeneracyjne, inne leczalne przy wczesnej diagnozie.
Miastenii gravis
Częsta choroba mięśniowa. Nerwy i mięśnie przestają komunikować. Układ odpornościowy niszczy połączenia nerw-mięsień. Bez nich mięśnie nie reagują / reagują opóźniono/słabo.
Megaezofag (rozszerzenie przełyku)
Zazwyczaj szczeniaki. Wyrosną lub choroba zostaje. Tylko mięśnie przełyku – utrudnia trawienie. Perystaltika (fale kurczowe) przesuwa jedzenie. Psy, które wyrosną – jedzą normalnie. Reszta – stały monitoring karmienia.
Zespół skurczowo-epileptyczny psa (CECS)
Często mylony z epilepsją. Dotyczy mięśni, metabolizmu, neurologii. Objawy: drgania, chwytanie, zawroty, skurcze mięśni grzbietu → upadek, niemożność wstawania.
Dermatomiozytis
Przewlekłe zapalenie mięśni. Pierwszy objaw: plamisty wysyp na twarzy, uszach, ogonie. Potem: słabość mięśni. Im gorszy wysyp, tym silniejsze zapalenie.
Mioonia congenita
Sztywny chód, trudności ze wstawaniem, problemy z połykaniem. Rewolucja po jedzeniu, niemożność trzymania języka w pysku, sztywność mięśni, zmiana głosu. Przyczyna: trwałe skurcze lub opóźnione relaksacje. Dziedziczne.
Deficyt fosfomruktokinazy (PFK)
Brak enzymu metabolizującego glukozę do energii. Słabość mięśni, skurcze, ciemny mocz, ogólne brak energii.