Choroby mięśniowe (miopatie) to upadek wielkości i struktury mięśnia. Inna nazwa: atrofia mięśniowa. Objawem jest kilka chorób: cukrzyca, niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy. Może też wynikać bezpośrednio z chorób nerwowo-mięśniowych. Choroby nerwowo-mięśniowe dzielimy na trzy kategorie: miopatię, neuropatię i chorobę stoku nerwowo-mięśniowego.
Układ nerwowo-mięśniowy
Układ nerwowo-mięśniowy (obwodowy) to część układu nerwowego centralnego. Składa się z nerwów wychodzących z tyłu mózgu, sterujących mięśniami i gruczołami głowy (czaszkowych) oraz nerwów obwodowych wychodzących z rdzenia kręgowego, sterujących mięśniami kończyn. Stok nerwowo-mięśniowy to miejsce spotkania nerwów i mięśni.
Mózg wysyła sygnał do nerwów: mięsień ma wykonać ruch (stanie, chód, bieg, żuwanie, połykanie). Każdy mięsień sterowany własnym nerwem obwodowym. Sygnał przechodzi stok nerwowo-mięśniowy z pomocą acetylcholiny. Gdy dotrze do mięśnia, powoduje reakcję. Choroby układu nerwowo-mięśniowego dotkną nerwów wiodących do mięśni (neuropatia), stoku nerwowo-mięśniowego lub włókien mięśniowych (miopatia).
Objawy
Objawy chorób nerwowo-mięśniowych: słabość mięśni, atrofia mięśni, zaburzenia chodu, wady szkieletowe, hipertrofia mięśni (wzrost masy), dysfagia (trudności połykania), trudności oddychania, paraliż.
Diagnoza
Diagnozowanie chorób mięśni trudne przez wiele typów ze wspólnymi objawami. Inne choroby muszą zostać wykluczone. Niektóre choroby częstsze w określonych rasach – to dobry punkt startowy dla weterynarza. Pełna historia i badanie kliniczne, morfologia krwi, biochemia krwi. RTG klatki piersiowej i brzucha, USG brzucha. Jeśli diagnoza niejasna – bioptacja mięśnia i elektromiografia (pomiar aktywności elektrycznej mięśnia).
Leczenie i prognoza
Zależą od typu choroby. Leczenie: farmakoterapia, chirurgia, fizjoterapia, wsparcie mięśni. Prognoza dla niektórych chorób bardzo zła: neuropatie dziedziczne, miopatie dziedziczne, nowotworowe. Inne dobre przy poprawnym leczeniu i wsparciu: miozyt, astenia mięśniowa (myasthenia gravis), choroba denervująca distałową, większość form poliradykuloneurytów. Ważne: leczenie może być długotrwałe, poprawa po kilku tygodniach.
Miopatia
Choroba wpływiająca na funkcję włókna mięśniowego -> słabość mięśniowa. Miopatie: wrodzone, zapalne, metaboliczne, odżywcze, chemiczne, idiopatyczne (bez znanej przyczyny), urazowe. Częste w praktyce weterynaryjnej: miozyt przy toksoplazmozie i neosporozie, miozyt żuwaczy, polimiozyt, miopatia atroficzna, miopatia sterydowa/Cushinga, wrodzona miopatia labradora.
Neuropatia
Choroby powodujące anormalną funkcję nerwów ruchowych i zmysłowych. Kategoryzowane wg typu nerwu i obszaru ciała. Wielu typów: wrodzone, zapalne, urazowe, metaboliczne, idiopatyczne, naczyniowe. Częste: neuropatia przy niedoczynności tarczycy, idiopatyczne poliradykuloneuryt, neuropatie urazowe, poliradykuloneuryt toksoplazmoza/neospora, przewlekła zapalna demielinizująca polineuropatia, idiopatyczne paraliż twarzy.