Gdy pudel i schnauzer mają wspólne potomstwo, powstaje schnudel. Jak większość ras, schnudle są zdrowe, ale bardziej narażone na pewne choroby. Nawet jeśli Twój schnudel jest zdrowy, warto znać potencjalne zagrożenia, by jak najszybciej wdrożyć leczenie.
Dysplazja stawu biodrowego
Schnudle częściej chorują na dysplazję stawu biodrowego niż inne rasy. Choroba jest dziedziczna. Polega na luźnym wstawieniu lub całkowitym wypadnięciu głowy udowej z panewki. Prowadzi to do anormalnego rozwoju stawu. Z czasem, gdy kość oddala się od stawu, powstaje zapalenie stawów od tarcia. Pojawia się ból, a ostatecznie możliwa jest niepełnosprawność. Pierwsze objawy mogą pojawić się u szczeniaka w wieku 4 miesięcy – 1 roku. Jeśli pies ma problem ze wstaniem, chodzi na wycisk lub ma trudności z bieganiem/spacerem przez więcej niż kilka dni – udaj się do weterynarza.
Choroba Legga-Calvé-Perthesa (LCP)
LCP dotyczy również stawu biodrowego, ale jeśli wykryta wcześnie – da się leczyć. Dopływ krwi do głowy udowej spada, co powoduje jej martwicę. Podobnie jak przy dysplazji, objawy (wycisk, trudności ze wstaniem) mogą pojawić się już u 4-miesięcznego szczeniaka. Wczesne stadium leczy się lekami NLPZ (niesteroidowymi przeciwzapalnymi), w zaawansowanym – konieczna operacja.
Postępująca atrofia siatkówki (PRA)
Główną chorobą oczu u schnudli jest PRA. Istnieje kilka typów, ale wszystkie prowadzą do całkowitej ślepoty. Pierwszy objaw to ślepota zmierzchowa. Jeśli schnudel potyka się o przedmioty i wije w ściany w przygaszonym świetle – podejrzewaj PRA. Z postępowaniem choroby pies traci wzrok w dzień. Niektóre psy radzą sobie ze środowiskiem mimo częściowej utraty wzroku, jeśli otoczenie się nie zmienia. Przy podejrzeniu problemów z wzrokiem – wizyta u oftalmologa weterynaryjnego i badanie ERG (elektroretynogram).