Boksersi, jak wiele dużych ras krótkowłosych, są narażeni na choroby skóry: alergie, ropnica, zapalenia, łagodne guzy. Szczególnie podatni na alopecję sezonową – czasową wypadałość włosów w plamach.
Podstawy
Typowe schorzenia: demodekoza (roznica), łagodne guzy tłuszczowe (tzw. hot spots), alergie, alopecja bokowa sezonowa (wiosną przy lilaniu) – według Florida Boxer Rescue. Wszystkie da się leczyć maściami i lekami oralnymi od weterynarza. Poważniejsze: astenia skórna (dziedziczna, skóra pęka przy minimalnym pociągnięciu) – Go Pets America.
Dodatkowe schorzenia
Boksersi często mają łagodne guzki skórne – histiocytomy (czerwone, łysowe guzki na głowie, szyi, grzbiecie, łapach), najczęściej u młodych psów. Również atopowe zapalenie skóry (alergie na roztocza pyłowe, pyłki). Alergie pokarmowe – Boksersi lepiej znoszą karmy niskozbożowe (bez kukurydzy, pszenicy, pulpy buraczkowej). Alergie dają swędzenie, łuszczenie, infekcje.
Pielęgnacja
Warto dodawać do diety kwasów omega, olej lniany lub tran, regularnie czyścić psa (stymulacja skóry, mniej lania). Poważne przypadki (ropnica, alopecja, guzy) – do weterynarza: maści, płyny, leki oralne.
Wskazówki
Boksersi nie znoszą ekstremalnego zimna ani wilgoci (Bark Bytes). Potrzebują codziennego ruchu na mięśnie i zdrową skórę. Inteligentni, dobry w posłuszeństwie, agility, terapię. Inne choroby: dysplazja, mdłość, rak. Kupno od dobrego hodowcy minimalizuje ryzyko.
Wygląd
Samce: 56–63 cm, ok. 32 kg. Samice: 53–58 cm, ok. 27 kg. Ogony kupowane, uszy zazwyczaj kupowane, ale niektórzy zostawiają wiszące. Kolory: od jasnego ciemnogrudowego do mahoniowego, często pruge, czarna maska, białe znaki.
Historia
Pochodzą z Niemiec, pokrewne z mastifami i buldogami (łowiectwo, wojna). Nazwa od „pudełkowatej” głowy lub stylu gry (kopanie przednimi łapami). Pierwszy klub 1895 w Monachium, w USA od 1903, szczyt popularności w latach 40.