Choroba Cushinga u psa a morfina – leczenie bólu

Choroba Cushinga (hiperadrenokortycyzm) to nadprodukcja glukokortykosteroidów (kortyzolu) trwająca tygodniami lub miesiącami. Dotyczy psów w średnim i starszym wieku, ras: beagle, boston terrier, bokserek, jamnik, owczarek niemiecki, golden retriever, labrador, pudel, york. Nieleczona prowadzi do bólu, osłabienia mięśni, a nawet śmierci.

Przyczyny

  • Guzy przysadki (85% przypadków) lub nadnerczy (15%). Guzy przysadki częstsze u psów < 45 kg.
  • Przysadka steruje kórką nadnerczy (kortyzol). Guz powoduje nadmiar ACTH → nadmiar kortyzolu → zatrucie organizmu.
  • Leki steroidowe (przeciwzapalne) mogą wywołać chorobę jatrogenną.
  • Współistniejące choroby: cukrzyca, niewydolność serca, padaczka, infekcje.

Objawy

Można zauważyć nawet 6 lat przed diagnozą: puchnięcie, nieskontrolowane oddawanie moczu, zwiększone picie, twarde guzki na skórze, wolne gojenie ran, cukrzyca, matowy futer, wysypanie włosów, nadmierne zachwianie, padaczka, słabość mięśni, wylewczy apetyt, wiszący brzuch. W zaawansowanym stadium: sztywne chodzenie.

Diagnoza

Morfologia, biochemia, mocz, USG jamy brzusznej. Test deksametazonowy (mała dawka) ocenia poziom kortyzolu.

Leczenie przyczynowe

Chirurgiczne usunięcie guzów. Leki: Anipryl (L-deprenyl) – guzy przysadki; mitotan (Lysodren) – niszczy kórkę nadnerczy, hamuje kortyzol.

Morfina – leczenie bólowe

Lek poza rejestracją (off-label) do łagodzenia bólu. Nie leczy choroby Cushinga. Formy: iniekcja, roztwór, tabletka, supozytorium. Skutki uboczne: wymioty, zaparcia, spadki ciśnienia, spowolnienie oddechu/serca, drgawki, zmiany zachowania. Najgroźniejsze: depresja oddechowa i sedacja. Interakcje z antyhistaminami, anestezjami, IMAO, uspokojniwymi. Kontraindikacje: choroby nerek/wątroby, nadpobudliwość, niedoczynność tarczycy, biegunka toksyczna, ugryzienie skorpiona, choroba Addiego.