Choroba Cushinga u psów jest również znana jako hiperadrenokortycyzm. Nadnercza, dwie małe gruczoły przed nerkami psa, są odpowiedzialne za ten stan. Gdy nadnercza produkują nadmiar kortyzolu przez dłuższy czas, wynikiem jest hiperadrenokortycyzm. Choć choroba Cushinga u psów jest leczalna, nie zawsze jest wyleczalna, w zależności od przyczyny. Najlepiej skupić się na sprawieniu, by dotknięty pupil był jak najbardziej komfortowy.
Opis
Choroba Cushinga zazwyczaj uderza starsze psy, z objawami, które mogą być podobne do innych chorób. Choroba może powodować wzrost apetytu, picia i moczowania, duszności, wysokiego ciśnienia, wypukłego brzucha, wypadania sierści, utraty mięśni i zaburzeń układu nerwowego. Nadnercza, które są regulowane przez przysadkę, produkują substancję zwaną kortyzolem, który jest kompleksem hormonów steroidowych, pomagającym regulować wagę ciała, bilans mineralny, strukturę tkanki łącznej, produkcję niektórych białych krwinek i zdrową skórę. Nadnercza są stymulowane do produkcji kortyzolu przez hormon adrenokortykotropowy (ACTH) z przysadki. Choroba Cushinga może być wynikiem guza nadnerczy lub przysadki.
Znaki i objawy
Jeden z oznak zaawansowanej choroby Cushinga to zazwyczaj widocznie wypukły "brzuch piwny", który jest wynikiem spadku naprężenia mięśni, podczas gdy kortyzol każe organizmowi rozpadać tłuszcz i dostarczać go do wątroby do przetworzenia. To, co wątroba nie potrafi przetworzyć, jest magazynowane w brzuchu. Innym objawem jest utrata sierści po obu stronach całego ciała psa, z możliwymi infekcjami skóry. Choroba Cushinga powoduje również wzrost apetytu, picia, moczowania, duszności, guzków na skórze, osłabienia serca i mięśni szkieletowych oraz cukrzycę.
Diagnostyka
Choroba Cushinga może zostać zdiagnozowana przez kilka testów krwi. W teście z niską dawką deksametazonu, pobiera się próbkę krwi rano, podaje iniekcję deksametazonu i wykonuje kolejny test krwi po ośmiu godzinach. Po zdiagnozowaniu choroby, można odróżnić guzy nadnerczy od guzów przysadki, używając innego testu suprimcji deksametazonu w wyższej dawce. Rentgen i USG mogą pomóc ustalić, czy guz nadnerczy jest obecny. Ważne jest odróżnienie, czy choroba Cushinga jest spowodowana guzami nadnerczy czy przysadki, by określić odpowiednie leczenie.
Leczenie
Większość weterynarzy woli leczyć chorobę Cushinga lekami. Nadnercza może czasem zostać chirurgicznie usunięta przez specjalistę, ale ze względu na ryzyko, ta opcja jest zazwyczaj odradzana, zwłaszcza jeśli pies jest w podeszłym wieku. Guzy przysadki nie są usuwane chirurgicznie, lecz leczone lekami. Ta sytuacja jest traktowana przy użyciu Lyzodrenu, Ketokonazolu lub Deprenylu. Lyzodren selektywnie niszczy zewnętrzną warstwę nadnerczy produkującą kortyzol. Podawanie odpowiednich dawek utrzyma produkcję kortykosteroidów (kortyzolu) na normalnym poziomie. Reakcje niepożądane do Lyzodrenu występują czasem, ale jest to standardowe leczenie wyboru. Ketokonazol i Deprenyl są mniej skuteczne. Skutki uboczne Lyzodrenu mogą powodować wymioty, biegunkę, drowsiness i słabość, więc musisz monitorować psa podczas leczenia pod kątem tych znaków i dzwonić do weterynarza.
Profilaktyka / Rozwiązanie
Mimo że istnieje leczenie zaawansowanej choroby Cushinga, nie zawsze jest ona wyleczalna w zależności od dokładnej przyczyny, więc skup się na sprawieniu, by Twój pupil był jak najbardziej komfortowy. Leczenie jest środkiem zapewnienia lepszej jakości życia dla psa, a nie przedłużenia długości życia. Jeśli nieleczona, choroba Cushinga może przejść do innych stanów zagrażających życiu, takich jak niewydolność serca uzależniona, niewydolność wątroby, niewydolność nerek, cukrzyca, zaburzenia neurologiczne, infekcje jamy ustnej, uszu, skóry i dróg moczowych. Z sugerowanym leczeniem przez Twojego weterynarza, pies może żyć z chorobą jeszcze kilka dobrych lat.