Hiperkalcemia u psów to stan patologiczny, w którym kości uwalniają do krwi i tkanki zbyt dużą ilość wapnia. Może to prowadzić do poważnych powikłań, dlatego szybka diagnostyka i leczenie są kluczowe.
Identyfikacja
Pierwszą i podstawową badaniem jest badanie krwi, które potwierdza podwyższony poziom wapnia. Jeśli wyniki sugerują nowotwór, konieczne są dodatkowe badania obrazowe: rentgen, rezonans magnetyczny, ultradźwięki oraz badanie szpiku kostnego w celu zlokalizowania guzów.
Skutki
Nadmiar wapnia wydzielanego z kości sprawia, że stają się one kruche i podatne na złamania. Nerkowe mechanizmy kompensacyjne mogą zostać przeciążone, co prowadzi do uszkodzenia nerek oraz odkładania się depozytów wapnia w tkankach, powodujących ból i stany zapalne.
Nowotwory jako główna przyczyna
Najczęstszą przyczyną hiperkalcemii u psów są nowotwory złośliwe. Najczęściej diagnozuje się limfomę, karcinomę gruczołów przyodbytniczych oraz mieloma wielopostaciowe, choć inne guzy również mogą odpowiadać za ten stan.
Inne przyczyny
Do innych przyczyn należą: niewydolność nerek, choroba Addiego, zatrucie witaminą D (w tym pożycie niektórych rodzajów szkodników na gryzonie) oraz toksyczne rośliny domowe, takie jak Cestrum diurnum i Triestum flavescens.
Leczenie
Leczenie zależy od przyczyny bazowej. Może obejmować chemioterapię, glikokortykosteroidy (np. prednizonę) wspomagające nerkowe usuwanie wapnia, a także hospitalizację z dolewami dożylnymi w celu ograniczenia uszkodzeń nerek w trakcie leczenia przyczyny pierwotnej.