Choroba gruczołów przyodbytowych (woreczków) jest bardzo powszechna u psów wszystkich ras. Jeśli pies często „jeździ” na pośladkach (tzw. scooting), może to oznaczać, że upadł ofiarą choroby gruczołów przyodbytowych. Choroba polega na przepełnieniu tych gruczołów z powodu braku sekrecji i może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, jeśli nie zostanie zwrócona uwaga.
Funkcja gruczołów
Oboje psów mają dwa gruczoły przyodbytowe położone prosto w odbytnicy. Każdy z tych małych gruczołów ma bardzo małe otwory ucieku sekrecji. Podczas oddawania kału gruczoły te wydzielają substancję wodnistą, ułatwiającą przejście masy kalowej. Ta substancja sprawia, że wypróżnianie jest łagodniejsze i mniej bolesne dla psa.
Przyczyny
Gdy masa kalowa przechodzi przez odbytnicę, wywiera ciśnienie na gruczoły. Twardość masy powoduje wydzielanie sekrecji. Jeśli masa nie jest dość twarda, gruczoły nie wydzielają rozpuszczalnika. Jeśli pies regularnie oddaje miękkie kały, jego gruczoły przyodbytowe napełniają się sekrecją. Nagromadzenie tej substancji w gruczołach powoduje chorobę gruczołów przyodbytowych.
Objawy
Gruczoły napełnione sekrecją, z powodu braku wydzielania, powodują u psa szereg nieprzyjemnych objawów. Gdy sekrecja gromadzi się w gruczołach, staje się gęstsza, co utrudnia jej wydostanie. Zatkane gruczoły mogą zapalić się i zarażyć przez nagromadzenie bakterii. Jeśli gruczoła „uczuje”, że nie ma sposobu na wydzielenie zgęstniałej substancji, pęka i robi się ropniakiem.
Wskazówki
Pies „jeżdżący” na pośladkach to najczęstszy wskaznik choroby gruczołów przyodbytowych. Jeśli to obserwujesz, czas sprawdzić gruczoły. Innym objawem jest zapalone lub zaczerwienione około odbytu. Jeśli pies wykazuje znaki tej choroby, należy podjąć działanie natychmiast.
Profilaktyka i rozwiązanie
Aby zapobiec chorobie gruczołów przyodbytowych, warto pilnować stan gruczołów psa. Świadomość ich istnienia to pierwszy krok do zapobieżenia zapaleniu i ropniakowi. Jeśli podejrzewasz nagromadzenie sekrecji, właściciele mogą delikatnie włożyć palec do odbytnicy i wykonać ruch w górę i do środka. To powinno wywołać ciśnienie potrzebne do wydzielenia substancji. Jeśli sekrecja nie wydostaje się, konieczna wizyta u weterynarza. Weterynarz może zastosować różne metody, np. wprowadzenie katetra do gruczoły, by ją opróżnić.