Zaburzenia odżywiania u psów

Różne zaburzenia

Psy doświadczają zaburzeń odżywiania, trudno ustalić przyczynę. Choć rzadko oznaczają chorobę, najpierw wizyta u weterynarza. Jeśli pies zdrowy – kilka strategii.

Przejedanie

Nawyk zjedzenia zbyt dużej ilości. Weterynarz – plan zredukowanokaloryczny. Więcej ruchu i zabawy – lepsza kondycja, redukcja stresu/nudy. Karm według wagi i potrzeb, nie „na wolno” – psy jedzą wszystko w misce.

Niedojedanie

Utrata apetytu częsta. Po wykluczeniu przyczyn fizjologicznych: lęk separacyjny (odmowa jedzenia w nieobecności właściciela), nerwowość (burze, petardy), depresja (zmiana właściciela, przeprowadzka).

Pika (jedzenie niejedzenia)

Upojenie jedzeniem niepożywienia (nie normalne zachowanie szczeniaka, utrwalone u dorosłego). Przyczyny trudne: niedobory odżywcze (zapytaj weterynarza), lęk, frustracja, poszukiwanie uwagi, samota, nuda, brak wychowania.

Jedzenie fekalii (koprofagia)

Częste: własne lub obcych zwierząt. Przyczyny niejasne: lęk/stres, poszukiwanie uwagi (karanie w momencie czynu nie pomaga – to uwaga). Nagradzaj dobre zachowanie, zapewnij ruch i zabawę – redukuje stres.

Połkanie (scoffing)

Zbyt szybkie jedzenie → wymioty, mdłości, niedotlenienie. Podziel posiłki na mniejsze porcje. Częste przy rywalizacji – karm osobno. Duży kamień w misce spowalnia jedzenie.