Sarna (hisza. ropnica) – choroba skórna od ropnicówek (pokrewne pająków). Może być ograniczone lub na całym ciele. 3 typy: ropnica owada (demodekoz), ropnica chejletiellowa, ropnica pchlowa (skrzypnica). 3 różne ropnicówki.
Ropnica owada (demodekoz)
Ropnicówka Demodex canis – mikroskopijna. W porywach szczeniąt często bezobjawowo. Nieznane, co uruchamia objawy. Małe miejscowe wysienienie wokół pyska, oczu, przednich łap -> może się wycofać w 3 m-ce. Jeśli rozprzestrzeni się na całe ciało -> leczenie weterynaryjne. Skóra: bolesna, skorupkowata, wydzielająca.
Ropnica chejletiellowa
Ropnicówka czerwonkawa, widoczna pod lupą. "Wędrująca łupież" – pyłek na sierści. Łagodne świerdzenie. Bardzo zakaźna, ale krótkożywotna poza gospodarz (ropnicówka szybko ginie).
Ropnica pchlowa (skrzypnica)
Ropnicówka mikroskopijna. Samica wierci się w skórze, składa jaja. Po wykluciu -> doroślę w ~3 tygodnie. Ludzie też chorują (skrzypnica), ale ropnicówki nie składają jaj w ludzkiej skórze -> samoograniczające. U psów: intensywne świerdzenie, wysienienie, raany, ryzyko infekcji wtórnej.
Leczenie
Chejletiella i miejscowy demodekoz – mogą przejść same. Często: kąpiele lekowe. Cięższy demodekoz: insekticydy topicalne. Skrzypnica: 2 dawki iwermektyny co 2 tygodnie (2. dawka na larwy po 1.). Sterydy na świerdzenie (krótkoterminowo). Antybiotyki przy infekcji wtórnej.
Profilaktyka
Czystość, zdrowie, dobrostan psa. Ropnicówki nie przetrwają w czystości by zarazić. Roczne wizyty u weterynarza -> wczesne wykrycie ropnicy i innych chorób skórnych.